III SO/Łd 14/06

Dnia 4 października 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III W składzie następującym: Sędzia WSA Monika Krzyżaniak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 4 października 2006 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku L. S. o wymierzenie grzywny Wojewodzie [...] p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie w przedmiocie wymierzenia grzywny. W dniu 12 września 2006 roku L.S. złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi wniosek o wymierzenie Wojewodzie [...] grzywny z tytułu nieprzekazania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji o odmowie uznania za osobę bezrobotną. W uzasadnieniu wniosku wskazał, iż Wojewoda [...] nie przekazał złożonej przez niego skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi do czego był zobowiązany na podstawie art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W odpowiedzi na wniosek Wojewoda [...] wniósł o jego oddalenie. Wskazał, iż skarga L. S. wniesiona w dniu 22 sierpnia 2006 roku została przekazana wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w dniu 20 września 2006 roku, a więc zgodnie z terminem określonym w art. 54 § 2 cyt. wyżej ustawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Instytucja grzywny z tytułu niedopełnienia przez organ administracji publicznej obowiązku przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę uregulowana została w art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /(Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a./. Zgodnie z tym przepisem, w razie niezastosowania się do obowiązków przekazania skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy. Stosownie zaś do wspomnianego art. 154 § 6 p.p.s.a., grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Jak wynika z akt sprawy o sygn. III SA/Łd 454/06 Wojewoda [...] nadesłał akta tej sprawy wraz ze skargą i odpowiedzią na skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w dniu 20 września 2006 roku, a więc z zachowaniem ustawowego terminu określonego w art. 54 § 2 ustawy p.p.s.a. Biorąc zatem pod uwagę fakt, iż organ, którego akt stanowił przedmiot skargi, wykonał obowiązki określone w art. 54 § 2 p.p.s.a., a tym samym sprawa ze skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji o odmowie uznania za osobę bezrobotną zostanie rozpoznana na podstawie przesłanych akt sprawy, postępowanie sądowe wszczęte wnioskiem skarżącego należało umorzyć jako bezprzedmiotowe. Sąd w składzie rozpoznającym przedmiotowy wniosek L. S. przyjął bowiem, że wymierzenie wnioskowanej grzywny jest środkiem dyscyplinującym, mającym na celu doprowadzenie do wykonania przez organ ciążących na nim obowiązków procesowych, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. Skoro tak, to dopełnienie tych obowiązków przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie wnioskowanej grzywny, powoduje bezprzedmiotowość postępowania w zakresie wymierzenia grzywny. Tego rodzaju sytuacja wystąpiła bezspornie w sprawie niniejszej (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004, s. 108). Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł, jak w postanowieniu.