III SO/Łd 14/14

Dnia 26 września 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział III w składzie następującym: Sędzia NSA Irena Krzemieniewska po rozpoznaniu w dniu 26 września 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku T. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z wniosku T. G. o wymierzenie grzywny Staroście [...] za nieprzekazanie skargi do Sądu p o s t a n a w i a: odmówić T. G. przyznania prawa pomocy. T. G. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, w związku ze złożeniem do Sądu wniosku o wymierzenie grzywny Staroście [...] za nieprzekazanie skargi do Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., prawo pomocy nie przysługuje w razie oczywistej bezzasadności skargi. Oczywista bezzasadność skargi zachodzi w przypadku, gdy obowiązujące prawo jasno i jednoznacznie wyklucza możliwość uwzględnienia żądania skarżącego. Innymi słowy, gdy skarga nie może być uwzględniona w świetle jasnych i bezwzględnie obowiązujących przepisów prawa. W myśl art. 64 § 3 p.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Przedmiotem wniosku skarżącego wniesionego w niniejszej sprawie jest ukaranie organu grzywną za nieprzekazanie sądowi administracyjnemu skargi z dnia [...] r. na bezczynność organu w sprawie znak: [...]. Należy zauważyć, iż skarżący złożył ww. wniosek o tej samej treści – w tym samym przedmiocie – po raz kolejny. Pierwszy wniosek z dnia 10 maja 2014 r. skarżący złożył bowiem w sprawie zarejestrowanej pod sygn. akt III SO/Łd 6/14, w której postanowieniem z dnia 23 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny umorzył postępowanie administracyjne na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. Powyższe postanowienie stało się prawomocne z dniem 8 lipca 2014 r. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Przepis ten przewiduje niedopuszczalność skargi na skutek zaistnienia stanu sprawy w toku, co stanowi przeszkodę do równoczesnego prowadzenia postępowania sądowego ze skarg tego samego podmiotu na ten sam akt administracyjny oraz z powodu wcześniejszego jej merytorycznego załatwienia, a zatem odnosi się do pojęcia powagi rzeczy osądzonej (res iudicata), która zachodzi przy tożsamości przedmiotowej (tożsamość sprawy) i tożsamości podmiotowej (tożsamość stron). Prawomocne osądzenie sprawy (res iudicata) odnosi ten skutek, że nie można w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. W rozpoznawanym przypadku w obu sprawach zachodzi tożsamość podmiotów i przedmiotu postępowania. Skarżący złożył takie same wnioski o ukaranie grzywną w dwóch sprawach, przy czym jedna z nich została już prawomocnie rozstrzygnięta. Tym samym wypełnione zostały przesłanki do odmowy przyznania prawa pomocy z powodu oczywistej bezzasadności skargi, określone w art. 247 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 247 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu. e.o.