III SO/Łd 5/14

Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K.K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie, która ma się toczyć ze skargi K.K. na decyzję Rektora Uniwersytetu Medycznego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów postanawia przyznać skarżącemu K.K. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata U.K. III SO/Łd 5/14 Uzasadnienie W dniu 12 marca 2014 r. K.K. (dalej wnioskodawca) złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, załączając wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF". W przedmiotowej sprawie nie wpłynęła jeszcze skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Z treści wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika jednakże, że wnioskodawca zamierza wnieść skargę na decyzję Rektora Uniwersytetu Medycznego w Ł. w przedmiocie skreślenia z listy studentów. Zgodnie z oświadczeniem, skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną i synem (2 lata). Jedyny dochód w rodzinie stanowi zasiłek rodzinny na syna w kwocie 77 zł. Skarżący zajmuje mieszkanie spółdzielcze o powierzchni 47,80 m2, nie posiada żadnych innych nieruchomości. Nie dysponuje żadnymi zasobami pieniężnymi, ani przedmiotami o wartości przekraczającej 3.000 euro. Żona skarżącego pozostaje osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. W praktyce, jak wyjaśnił utrzymuje dzięki pomocy najbliższej rodziny. Referendarz Sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Rozpoznając wniosek skarżącego należało mieć na względzie przede wszystkim fakt, że prawo pomocy jest instytucją, której zasadniczym celem jest umożliwienie realizacji prawa do sądu osobom ubogim, nie dysponującym wystarczającymi środkami na prowadzenie sporów przed sądem. Mając powyższe na uwadze, w rozpatrywanym stanie faktycznym uznać należy, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wskazać na sytuację materialno-bytową skarżącego, w szczególności fakt, że w praktyce utrzymuje się on z pomocy najbliższej rodziny, sam nie posiada obecnie żadnych źródeł zarobkowania, nie posiada również żadnych oszczędności. Mając na uwadze wskazane powyżej okoliczności – w ocenie referendarza rozpoznającego wniosek – uznać należy, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W związku z tym, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu. U.K.