III SO/Łd 6/07

Dnia 6 września 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krzyżaniak po rozpoznaniu w dniu 6 września 2007 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. T. o wymierzenie grzywny Prezydentowi Miasta Ł. za nieprzekazanie skargi z dnia 20 listopada 2006 roku na bezczynność organu postanawia: wymierzyć Prezydentowi Miasta Ł. grzywnę w kwocie 5.000,00 (pięć tysięcy) złotych za nieprzekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi skargi J. T. z dnia 20 listopada 2006 roku na bezczynność organu . III SO/Łd 6/07 UZASADNIENIE W dniu 27 kwietnia 2007r. J. T. złożyła w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi pismo, w którym domagała się nałożenia stosownej grzywny z uwagi na "totalną bezczynność" w rozpatrzeniu skargi złożonej przez nią w dniu 20 listopada 2006r. Zarządzeniem z dnia 9 maja 2007r. wezwano skarżącą do wypowiedzenia się, czy jej pismo z dnia 25 kwietnia 2007r. należy traktować jako wniosek o wymierzenie Prezydentowi Miasta Ł. grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Pouczono jednocześnie skarżącą o treści powołanego przepisu. W odpowiedzi J. T. oświadczyła, iż pismo jej jest wnioskiem o ukaranie Prezydenta Miasta Ł. w trybie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Prezydent Miasta Ł. w odpowiedzi na powyższą skargę nadesłał odpis pisma z dnia 1 czerwca 2007r., w którym wyjaśniono skarżącej, że podnoszone przez nią kwestie były już wielokrotnie przedmiotem postępowania wyjaśniającego w trybie administracyjnym. W uzupełnieniu odpowiedzi na skargę, pełnomocnik Prezydenta Miasta Ł. wyjaśnił ponadto, iż J. T. nie składała za pośrednictwem organu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W pismach z dnia 23 lipca 2003r. skarżąca podniosła szereg argumentów związanych z legalizacją podłączenia wodnokanalizacyjnego na jej działce. Wskazała również, że pisma składane przez pełnomocnika organu mijają się z prawdą. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Wiosek skarżącej jest zasadny. Stosownie do art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi, ma prawny obowiązek przekazać skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Przyjęte w ustawie rozwiązania wskazują, iż postępowanie sądowoadministracyjne uruchamia wniesienia skargi na akt lub czynność (bezczynność) organu administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej wywołana wniesieniem skargi jest unormowana przepisem art. 1 ustawy. W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 55 § 1 cyt. ustawy). Grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 154 § 6 ustawy). Wymierzenie grzywny przez sąd należy do środków dyscyplinujących organ administracji i ma na celu doprowadzenie przez organ do wykonania ciążącego na nim obowiązku. Przesłanką warunkującą wymierzenie przez sąd grzywny jest niewypełnienie przez organ obowiązków określonych w art. 54 § 2 ustawy w terminie przewidzianym w tym przepisie. W rozpoznawanej sprawie, pełnomocnik organu w odpowiedzi na wniosek skarżącej o ukaranie Prezydenta Miasta Ł. grzywną w trybie art. 55 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zaprezentował stanowisko, iż J. T. nie wnosiła za pośrednictwem Prezydenta Miasta Ł. skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Jednakże, analiza prowadzonej przez Sąd korespondencji ogólnej (prowadzonej pod numerem dziennika [...]) dowodzi, że J. T. wniosła skargę z datą 20 listopada 2006r. na bezczynność Prezydenta Miasta Ł., która wpłynęła bezpośrednio do Sądu w dniu 21 listopada 2006 roku. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Sądu, w dniu 11 grudnia 2006 roku, przekazano powyższą skargę do Prezydenta Miasta Ł.. W treści pisma przewodniego załączonego do skargi wyjaśniono, że skarga zostaje przekazana w związku z jej błędnym skierowaniem bezpośrednio do Sądu, celem złożenia przez organ odpowiedzi na skargę i przesłania wraz z aktami sprawy. Pismo wraz ze skargą wpłynęło do kancelarii Prezydenta Miasta Ł. w dniu 14 grudnia 2006 roku (zwrotne potwierdzenie odbioru w dzienniku korespondencji ogólnej). Regulacja zawarta w przepisie art. 55 § 1 ustawy określa jedyny środek służący stronie w razie przewlekłości działania organu, za pośrednictwem którego została wniesiona skarga. Wymierzenie organowi grzywny ma bowiem na celu nie tylko zdyscyplinowanie organu (jak już wyżej wyjaśniono), ale powinno również stanowić sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki, jakim jest prawo do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Sformułowania zawarte w treści art. 55 § 1 ustawy prowadzą bowiem do wniosku, że wyłączną materialnoprawną przesłanką do wydania orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 w terminie przewidzianym w tym przepisie (por. wyrok WSA z dnia 13 grudnia 2006r., sygn. akt II SA/OI 10/06). Przepis art. 55 § 1 cytowanej na wstępnie ustawy, nie obliguje jednak sądu do wymierzenia grzywny. Kwestia ta pozostawiona jest uznaniu sądu orzekającego, który rozstrzygając wniosek bierze pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy tj. przyczyny niewypełnienia obowiązków, czas jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz okoliczność czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Zdaniem Sądu, w rozpoznawanej sprawie nie ulega wątpliwości, że organ nie przekazał odpowiedzi na skargę J. T. z dnia 20 listopada 2006r. wraz z aktami sprawy. Termin wynikający z art. 54 § 2 ustawy, liczony od dnia doręczenia organowi tej skargi, upłynął w dniu 15 stycznia 2007 roku. Złożone w toku niniejszego postępowania dokumenty nie wyjaśniają przyczyn takiego stanu rzeczy ograniczając się do przesłania do wiadomości Sądu pisma z dnia 1 czerwca 2007 roku stanowiącego odpowiedź na wniosek strony z dnia 12 maja 2006 roku oraz informacji, że skarżąca nie składała skargi za pośrednictwem organu. Jak jednak wynika z powyższych rozważań, stan faktyczny sprawy jest odmienny. Warto zaznaczyć, iż oprócz informacji o treści przepisu art. 54 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zawartej w piśmie, przy którym Sąd przekazał według właściwości skargę J. T. z dnia 20 listopada 2006r., brzmienie tego przepisu zostało organowi przytoczone w piśmie z dnia 17 maja 2007r. (data wpływu do kancelarii Prezydenta Miasta Ł.: 24 maja 2007r., k. 11 akt sądowych), wzywającym do ustosunkowania się do treści wniosku skarżącej. W piśmie tym Sąd wskazał jednocześnie, iż w dniu 11 grudnia 2006r. przekazana została Prezydentowi Miasta Ł. skarga J. T. z dnia 20 listopada 2006r. w przedmiocie bezczynności i zaniechania obowiązków przez Prezydenta Miasta Ł., celem sporządzenia odpowiedzi na skargę i przesłania jej wraz z aktami sprawy. Zaznaczono, iż do dnia dzisiejszego organ nie udzielił odpowiedzi na powyższą skargę. Po otrzymaniu w dniu 6 czerwca 2007r. wyjaśnienia od pełnomocnika organu, iż skarżącej udzielono odpowiedzi na skargę w dniu 1 czerwca 2007r., Sąd ponownie zwrócił się do Prezydenta Miasta Ł. z informacją, iż wniosek skarżącej dotyczy ukarania organu grzywną, o której mowa w art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i pytaniem, czy J. T. składała za pośrednictwem organu skargę do sądu. Pismem z dnia 28 czerwca 2007r. pełnomocnik organu oświadczył, iż J. T. nie składała za pośrednictwem Prezydenta Miasta Ł. skargi do sądu. Organ całkowicie pominął zatem fakt, iż w dniu 14 grudnia 2006r. przekazana została Prezydentowi Miasta Ł. skarga J. T. z dnia 20 listopada 2006r na bezczynność i zaniechanie wykonywania obowiązków służbowych przez Prezydenta Miasta Ł.. Do dnia dzisiejszego organ nie zastosował się do dyspozycji art. 54 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nie wyjaśnił również przyczyn takiego postępowania. W tej sytuacji na wymierzenie organowi grzywny i jej wysokość miało wpływ niewypełnienie do daty orzekania obowiązków określonych w art. 54 § 2 ustawy, czas jaki upłynął od dnia, w którym skarga wraz z aktami miała być przekazana do sądu oraz fakt, że organ przed rozpatrzeniem wniosku nie wypełnił obowiązku i dostatecznie nie wyjaśnił powodów nieprzekazania sądowi skargi wraz aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Wyjaśnić przy tym należy, że w sprawie nie ma znaczenia, czy roszczenia i wnioski skarżącej są zasadne, czy też nie, ocena ta nie leży w kompetencji organu i nie może wpływać na przekazanie, bądź nie akt ze skargą do sądu. Podstawę obliczenia wysokości grzywny stanowił komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 13 lutego 2007 roku (M.P. z 2006r., Nr 12, poz. 125), w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2006 roku, z którego wynika, że zostało ono określono na kwotę 2477,23 zł. W tym stanie rzeczy, Sąd stosownie do treści art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.