III SO/Łd 7/10

Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego A. S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie z wniosku E. G. z dnia 29 lipca 2010 roku dotyczącego stypendiów za II półrocze 2009 roku postanawia przyznać radcy prawnemu A. S., prowadzącej Kancelarię Radcy Prawnego w Ł. przy A., kwotę 442,80 (czterysta czterdzieści dwa 80/100) złote tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu sądowym skarżącej E. G., na którą składają się: kwota 240 zł za zastępstwo prawne przed sądem pierwszej instancji, powiększona o kwotę 55,20 zł podatku od towarów i usług oraz kwota 120 zł za zastępstwo prawne w postępowaniu zażaleniowym, powiększona o kwotę 27,60 zł podatku od towarów i usług i nakazać wypłacenie powyższej kwoty radcy prawnemu A. S. z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi R.A. III SO/Łd 7/10 Uzasadnienie W dniu 23 sierpnia 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęło pismo E. G. (dalej skarżąca) zatytułowane "wniosek dotyczący stypendiów za II półrocze 2009 r. nieprzyznanych i niewypłaconych na czworo dzieci", przekazane przez Burmistrza Gminy i Miasta B. Zarządzeniem z dnia 16 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi pozostawił wniosek bez rozpoznania, a postanowieniem z dnia 28 października 2010 r. odrzucił zażalenie z 27 września 2010 r. na przedmiotowe zarządzenie. W dniu 16 listopada 2010 r. E. G. wniosła zażalenie na postanowienie z dnia 28 października 2010 r. formułując jednocześnie wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 6 grudnia 2010 r. przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Pismem z dnia 13 grudnia 2011 r. Okręgowej Izby Radców Prawnych w Łodzi wyznaczyła dla skarżącej pełnomocnika w osobie radcy prawnego A. S. W dniu 28 grudnia 2010 r. pełnomocnik zapoznała się z aktami sprawy i zwróciła się o wydanie z nich kopii. W dniu 29 grudnia 2010 r. ponownie zapoznała się z aktami sprawy i odebrała żądane kopie z akt sprawy. W dniu 20 stycznia 2011 r. pełnomocnik złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odpisu zażalenia skarżącej z dnia 16 listopada 2010 r. Postanowieniem z dnia 26 stycznia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił przywrócenia terminu do złożenia odpisu zażalenia. Zażalenia na powyższe postanowienie złożyła w dniu 7 lutego 2011 r. pełnomocnik skarżącej. Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem z dnia 16 marca 2011 r., uchylił zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi i przywrócił E. G. termin do złożenia odpisu zażalenia. W dniu 15 kwietnia 2011 r. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił natomiast postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 28 października 2010 r. odrzucające zażalenia na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 16 września 2010 r. pozostawiające bez rozpoznania wniosek E. G. z dnia 29 lipca 2010 roku w związku z nieuzupełnieniem braków formalnych (brak odpisu zażalenia). W dniu 4 maja 2011 r. pełnomocnik złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odpisu zażalenia z dnia 27 września 2010 r. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 16 września 2010 roku. Postanowieniem z dnia 13 maja 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi umorzył postępowanie sądowe w przedmiocie przywrócenia terminu do złożenia odpisu zażalenia na swoje postanowienie z dnia 28 października 2010 roku. Zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie wniosła w dniu 24 maja 2011 roku pełnomocnik skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 9 czerwca 2011 r. w trybie art. 195 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 maja 2011 roku i umorzył postępowanie sądowe w przedmiocie przywrócenia terminu do złożenia odpisu zażalenia z dnia 27 września 2010 roku. Postanowieniem z dnia 19 lipca 2011 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 16 września 2010 r. o pozostawieniu wniosku E. G. w przedmiocie stypendiów za II półrocze bez rozpoznania. Radca prawny A. S. w pismach kierowanych do Sądu, tj. wniosku z dnia 20 stycznia 2011 r. o przywrócenie terminu do złożenia odpisu zażalenia skarżącej z dnia 16 listopada 2010 r., zażaleniu na postanowienie WSA w Łodzi z dnia 26 stycznia 2011 r., kolejnym wniosku z dnia 4 maja 2011 r. o przywrócenie terminu do złożenia odpisu zażalenia oraz w zażaleniu na postanowienie WSA w Łodzi z dnia 13 maja 2011 r. zwracała się o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącej oświadczając, że koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części. Referendarz Sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez radcę prawnego uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 240 zł. Wedle natomiast § 14 ust. 2 pkt 2 lit. d) rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu zażaleniowym wynosi 120 zł. W niniejszej sprawie pomoc prawna z urzędu, o przyznanie kosztów której zwrócił się radca prawny A. S. obejmuje postępowanie przed sądem w pierwszej instancji oraz postępowanie zażaleniowe przed sądem w drugiej instancji. Z tytułu reprezentowania strony w postępowaniu przed sądem w pierwszej instancji radcy prawnemu należy się wynagrodzenie według stawki określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) powoływanego rozporządzenia. Z kolei za zastępstwo w drugiej instancji należy się wynagrodzenie według stawiki określonej w § 14 ust. 2 pkt 2 lit. d) rozporządzenia za występowanie w postępowaniu zażaleniowym. Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłaty ulegają podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług. Wobec powyższego, uwzględniając wniosek pełnomocnika skarżącej – radcy prawnego A. S., stosownie do § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) i ust. 2 pkt 2 lit. d) oraz § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz na podstawie art. 205 § 2 i art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu. R.A.