I SA/Lu 100/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia NSA Anna Kwiatek po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec 2007 r. p o s t a n a w i a: - odrzucić skargę. J.M. w dniu 7.01.2013 r. (koperta w aktach I SA/Lu 94/13) złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec 2007 r. Skarga nie została podpisana i nie zawierała wartości przedmiotu zaskarżenia. Wobec powyższego, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału skarżący został wezwany do uzupełnienia powyższych braków – w terminie 7 dni - od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do uzupełnienia braków zostało skarżącemu doręczone w dniu 19.02.2013 r. i do dnia dzisiejszego pozostało bez odpowiedzi. Ponadto jak wynika z potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji, decyzja Dyrektora Izby Skarbowej została skarżącemu doręczona w dniu 5.12.2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 w związku z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej: "ppsa") koniecznym wymogiem każdego pisma procesowego, w tym skargi, jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Zgodnie z art. 215 § 1 ppsa w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stanowi ona wartość przedmiotu zaskarżenia (art. 216 ppsa). W przedmiotowej sprawie braki te nie zostały uzupełnione, co uniemożliwiło nadanie sprawie dalszego biegu, a w konsekwencji uzasadnia odrzucenie skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa . Ponadto, zgodnie z art. 54 § 1 i 53 § 1 ppsa skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 ppsa, sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Jak ustalono, zaskarżona decyzja zawierająca prawidłowe pouczenie o trybie i terminie jej zaskarżenia, została skarżącemu doręczona w dniu 5.12.2012 r., zatem przewidziany prawem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 4.01.2013 r., który nie był sobotą ani innym dniem ustawowo wolnym od pracy (83 § 2 ppsa). Tym samym skarga złożona w dniu 7.01.2013r. jest spóźniona. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 3 oraz § 3 ppsa należało orzec jak w sentencji.