I SA/Lu 100/16

Przewodniczący w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Lublinie Sędzia WSA Andrzej Niezgoda po rozpoznaniu w dniu 13 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2012 r. postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] wydaną w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2012 r. P. K. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości. W uzasadnieniu wskazał, że wykonanie decyzji będzie skutkować wyrządzeniem skarżącemu znacznej szkody, a przynajmniej spowodowaniem trudnych do odwrócenie skutków, co w jego ocenie uzasadnia wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wspierając argumentację wniosku podkreślił, że sporna decyzja została wydana w związku z zaliczeniem do kosztów uzyskania przychodów udokumentowanych fakturami rzeczywistych wydatków na paliwo, podczas gdy działania osób trzecich doprowadziły do wydania decyzji zobowiązującej skarżącego do zapłaty podatku. Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...] odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r., poz. 718 ze zm. - dalej "ppsa"), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Jak to zostało wyjaśnione w sprawie sygn. akt II FSK 2563/11, instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ppsa, zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Obowiązek wykazania okoliczności stanowiących podstawę wstrzymania wykonania decyzji spoczywa na wnioskodawcy (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz 2005, s. 168). Zatem warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest uprawdopodobnienie okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń, okoliczności, świadczących o tym, że wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (tak sygn. I GZ 316/10). Należy bowiem podkreślić, że zgodnie z poglądem zarówno doktryny (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 188), jak również orzecznictwa (por. sygn. I FSK 1693/10) nie jest wystarczający sam wywód skarżącego odnośnie jego przypuszczeń i obaw. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wykazać, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest w danej sprawie obiektywnie zasadne. Twierdzenia zaś wnioskodawcy powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej (powołane wyżej orzeczenia dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Ponadto w sprawie sygn. akt II GSK 1799/11 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że dla wykazania zaistnienia niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, strona ma obowiązek uprawdopodobnić istnienie konkretnych i obiektywnych okoliczności pozwalających przyjąć, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne. Nie wystarcza jedynie złożenie wniosku, a nawet przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonania decyzji. Twierdzenia strony o niebezpieczeństwie spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wypadku wykonania decyzji, powinny zostać poparte dokumentami, które uwiarygodniłyby sytuację skarżącego. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, uznać należy, że rozpoznawany wniosek nie czyni zadość wskazanym wymogom. Skarżący nie przedstawił w nim bowiem żadnych okoliczności, które świadczyłyby o realnej możliwości, wystąpienia w wypadku wykonania zaskarżonej decyzji, powstania trudnych do odwrócenia skutków lub znacznej szkody. Podkreślić równocześnie należy, że wykonanie decyzji związane bezpośrednio ze świadczeniem pieniężnym ma z zasady charakter odwracalny, instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie służy zaś zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami wykonania decyzji, lecz – jak wskazano wyżej - jedynie przed takimi, których w razie ewentualnego wygrania sporu sądowego nie można byłoby wyrównać lub odwrócić. Na zakończenie odnosząc się do argumentów wniosku związanych z tym, że sporne zobowiązanie powstało na skutek działania osób trzecich, a nie podatnika to należy wskazać, że mogą one mieć ewentualnie znaczenie przy merytorycznej kontroli zaskarżonej decyzji, a nie na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie jej wykonania. W tej sytuacji, wobec niewykazania przesłanek z art. 61 § 3 ppsa, należało odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.