I SA/Lu 1029/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi J. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami - w zakresie sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 29 stycznia 2018 r. postanawia: utrzymać w mocy zarządzenie referendarza sądowego z dnia 29 stycznia 2018 r. Po doręczeniu skarżącemu wezwania do wpisu od skargi w niniejszej sprawie, skarżący nadesłał pismo, które sąd, zgodnie z jego treścią, potraktował jako wniosek o przyznanie prawa pomocy i wezwał do złożenia go na urzędowym formularzu PPF w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Formularz PPF został stronie doręczony wraz z wezwaniem. Wezwanie zostało prawidłowo doręczone skarżącemu 18 stycznia 2018 r. Strona nie nadesłała do sądu wypełnionego formularza, wobec czego referendarz sądowy pozostawił wniosek J. C. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Pismem datowanym na 8 lutego 2018 r. skarżący wniósł sprzeciw od powyższego zarządzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Stosownie do art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", rozpoznając sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 p.p.s.a.). Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym (art. 260 § 3 p.p.s.a.). W ocenie sądu wniesiony sprzeciw nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zarządzenie referendarza sądowego jest prawidłowe. Stosownie do art. 252 § 2 p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Zgodnie zaś z art. 257 p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. W niniejszej sprawie wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie go na urzędowym formularzu, zostało doręczone skarżącemu w dniu 18 stycznia 2018 r., co oznacza, ze 7-dniowy termin przewidziany na dokonanie tej czynności upłynął 25 stycznia 2017 r. W wyznaczonym terminie skarżący w ogóle nie uzupełnił braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy, w zakreślonym terminie nadesłał kolejne odręczne pismo. Z tych względów oraz na podstawie art. 260 § 1 w zw. z art. 257 i art. 252 § 2 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie utrzymał w mocy zarządzenie referendarza sądowego z dnia 29 stycznia 2018 r. o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania