I SA/Lu 103/06

PostanowienieWSA w Lublinie2006-03-16

Skład orzekający: Krystyna Czajecka-Szpringer

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga spółki z o.o. podpisana przez prezesa zarządu może zostać odrzucona z powodu niewykazania przez niego uprawnienia do jednoosobowego reprezentowania spółki, jeśli nie uzupełniono braków formalnych mimo wezwania?
Ratio decidendi
Skarga spółki z o.o. podlega odrzuceniu, jeśli skarżąca nie uzupełniła braków formalnych w postaci wykazania uprawnienia do reprezentacji spółki przez osobę podpisującą skargę, mimo wezwania sądu. Brak ten, w połączeniu z nieuiszczeniem wpisu sądowego, skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 PPSA.
Stan faktyczny
Spółka z o.o. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. Skargę podpisał prezes zarządu. Sąd wezwał spółkę do uiszczenia wpisu sądowego oraz do wykazania uprawnień prezesa do jednoosobowej reprezentacji lub do podpisania skargi przez osobę uprawnioną. Wezwanie zostało doręczone w trybie zastępczym, a spółka nie odpowiedziała na nie w wyznaczonym terminie. Wobec powyższego, sąd odrzucił skargę.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Czajecka-Szpringer po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Spółka z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia dochodu za 2001 r. - p o s t a n a w i a - -odrzucić skargę. A. Spółka z o.o. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia dochodu za 2001 rok w wysokości [...]. Skargę podpisał Prezes Zarządu Spółki M. P.. Zarządzeniem z dnia [...] /wykonanym w dniu 7 lutego 2006 r. – k.10/ skarżąca Spółka została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od przedmiotowej skargi oraz do usunięcia jej braków formalnych poprzez wykazanie uprawnień do reprezentowania Spółki przez M. P., ewentualnie do podpisania skargi przez osobę do tego uprawnioną – w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało stronie skarżącej doręczone w trybie tzw. "doręczenia zastępczego" i miało miejsce w dniu 28 lutego 2006 r. / k.11 -12/ Do dnia dzisiejszego skarżąca na wezwanie nie odpowiedziała. Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 57 ( 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym - określonym natomiast w art. 46 tej ustawy, zgodnie z którymi powinna ona zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika – pkt 4 § 1. Jak wyżej wskazano skargę w sprawie niniejszej podpisał Prezes Zarządu Spółki M. P.. Przepis art. 205 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeksu spółek handlowych /Dz.U. Nr 94, poz. 1037 ze zm./ stanowi, że jeżeli zarząd jest wieloosobowy, sposób reprezentowania określa umowa spółki, natomiast jeżeli umowa spółki nie zawiera żadnych postanowień w tym przedmiocie, do składania oświadczeń w imieniu spółki wymagane jest współdziałanie dwóch członków zarządu albo jednego członka zarządu łącznie z prokurentem. Aby więc uznać M. P., który podpisał skargę, za osobę uprawnioną do jednoosobowego działania w imieniu Spółki, koniecznym było- aby skarga mogła otrzymać prawidłowy bieg - złożenie przez Spółkę stosownych dokumentów, z których to uprawnienie by wynikało. W przeciwnym razie Sąd zobligowany jest uznać, iż strona nie uzupełniła braku formalnego skargi w postaci wykazania uprawnienia do reprezentacji Spółki osoby podpisanej pod skargą, co skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie natomiast z art. 220 ( 1 i 3 w/w ustawy , Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi pod rygorem jej odrzucenia, uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Jak wyżej wskazano w przedmiotowej sprawie miało miejsce tzw. "doręczenie zastępcze" wezwania do uzupełnienia braków skargi. Zasady dokonywania doręczeń reguluje Rozdział 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i zgodnie z art. 65 ( 1 i 2 tej ustawy Sąd dokonuje doręczeń przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione osoby lub organy, a do doręczenia pism w postępowaniu sądowym przez pocztę stosuje się tryb doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym. Zgodnie z ( 9 ust. 1 i 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 roku - w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym - Dz.U. Nr 62, poz. 697 z późn. zm., jeżeli adresat nie zgłosi się po odbiór przesyłki w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia mu zawiadomienia o możliwości jej odbioru we właściwej pocztowej placówce oddawczej poczta sporządza powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie kolejnych siedmiu dni licząc od dnia następnego po dniu sporządzenia zawiadomienia. W takim przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu. Jak wynika z akt sprawy /k. 11-12 akt / przesyłka z wezwaniem do uzupełnienia braków skargi była awizowana dwukrotnie w dniu 13 lutego i w dniu 21 lutego 2006 r. Ponieważ pomimo powtórnego zawiadomienia /powtórnego awiza/ Spółka przesyłki nie odebrała, należało zgodnie z powyższym przyjąć, iż doręczenie wezwania skarżącej zostało dokonane z dniem 28 lutego 2006 r. /siedem dni od powtórnego awiza/, co oznacza, iż siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu oraz wykazania prawa reprezentacji Spółki przez Prezesa jej Zarządu M. P., ewentualnie do podpisania skargi przez osobę do tego uprawnioną należało liczyć od 1 marca 2006 r. r. i upływał on z dniem 7 marca 2006 r. W tym stanie rzeczy wobec bezskutecznego upływu zakreślonego do dokonania tych czynności terminu działając na podstawie przepisu art. 58 ( 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło