I SA/Lu 104/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie: Przewodniczący – Asesor sądowy WSA Jakub Polanowski po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 5 stycznia 2026 r., nr 0601-IEE.7192.212.2025.2, w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia odrzucić skargę. Postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie (dalej: Dyrektor) z 5 stycznia 2026 r., nr 0601-IEE.7192.212.2025.2, w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego doręczono skarżącemu 5 stycznia 2026 r. (zob. UPD – k. 76 akt adm.). 5 lutego 2026 r. (data nadania, k. 3 akt sąd.) skarżący złożył skargę na ww. postanowienie Dyrektora. W odpowiedzi na skargę Dyrektor wniósł o odrzucenie skargi, jako wniesionej po upływie ustawowego terminu do jej złożenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. W myśl art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143; dalej: p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Termin do wniesienia skargi ma charakter zawity, a czynność podjęta po jego upływie jest bezskuteczna (art. 85 p.p.s.a.). Skargę wniesioną po upływie tego terminu sąd odrzuca (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości, że skarga na postanowienie Dyrektora z 5 stycznia 2026 r., nr 0601-IEE.7192.212.2025.2, została wniesiona przez skarżącego z uchybieniem terminu, o jakim mowa w powołanym art. 53 § 1 p.p.s.a. Postanowienie to doręczono skarżącemu 5 stycznia 2026 r., w związku z czym 30-dniowy termin do wniesienia skargi upłynął 4 lutego 2026 r., natomiast skarżący wniósł skargę już po upływie tego terminu – w dniu 5 lutego 2026 r. Skargę należało zatem odrzucić jako spóźnioną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w postanowieniu.