I SA/Lu 1041/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Chitrosz po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. M. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej spadkobiercy p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Pismem z dnia 6 sierpnia 2013 r. P. M. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] wydaną w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej spadkobiercy. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I tutejszego Sądu, z dnia 26 września 2013 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF. Postanowieniem z dnia 9 stycznia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 26 lutego 2014 r. skarżąca wobec uprawomocnienia się postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy, została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi zgodnie z zarządzeniem z dnia 26 września 2013 r. w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis wezwania został doręczony skarżącej w dniu 13 marca 2014 r. (potwierdzenie odbioru k. 52 akt sądowych) W związku z powyższym, termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 20 marca 2014 r. Pomimo upływu zakreślonego, siedmiodniowego terminu wpis od skargi nie został uiszczony. Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "ppsa" skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z powyższych względów oraz na podstawie art. 220 § 3 ppsa, należało orzec jak w sentencji.