I SA/Lu 1049/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Chitrosz-Roicka po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. F. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania podatkowego postanawia: - odrzucić skargę. W dniu 24 listopada 2016 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarga K. F. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] wydaną w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania podatkowego. W wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału I z dnia 15 i 16 grudnia 2016 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, lub nadesłanie skargi własnoręcznie podpisanej oraz do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru, odpisy wezwań do usunięcia braku formalnego i fiskalnego skargi zostały doręczone skarżącej jedną przesyłką w dniu 23 grudnia 2016 r. (zwrotne poświadczenie odbioru k. – 18). Pomimo upływu zakreślonego, siedmiodniowego terminu wskazane braki skargi nie zostały usunięte. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej "ppsa" stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Stosownie natomiast do treści art. 220 § 3 ppsa skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W rozpatrywanej sprawie wezwania do uzupełnienia braków: formalnego i fiskalnego skargi zostały doręczone skarżącej jedną przesyłką, w sposób przewidziany w art. 72 § 1 ppsa, w dniu 23 grudnia 2016 r., zatem zakreślony w wezwaniach 7 dniowy termin upłynął bezskutecznie w dniu 30 grudnia 2016 r. Z powyższych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 ppsa, należało orzec jak w sentencji.