I SA/Lu 106/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Wałejko po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wnioskiem z dnia 11 stycznia 2016 r. skarżąca zwróciła się o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z dnia [...] Wnioskodawczyni wskazała, że nie ma możliwości finansowych aby dokonać jednorazowej spłaty zadłużenia podatkowego. Jej zdaniem zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w postaci generowania dodatkowych kosztów egzekucyjnych. Strona nadmieniła, że utrzymuje się z emerytury w kwocie [...]zł miesięcznie, co w zestawieniu z kosztami zakupu leków i wydatkami na bieżące utrzymanie nie jest wystarczające na zapewnienie minimum egzystencji. Mąż skarżącej otrzymuje uposażenie z ubezpieczenia społecznego w wysokości [...] zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej P.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże – jak wynika z § 3 tego artykułu - na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (z wyjątkiem niemającym zastosowania w przedmiotowej sprawie), chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania, dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Kryterium ocenne zawarte w cytowanym przepisie nie zostało wprawdzie zdefiniowane przez ustawodawcę, jednakże przyjmuje się, iż chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z 20.12.2004r., sygn. akt GZ 138/04). Z uzasadnienia wniosku powinny wynikać konkretne okoliczności, świadczące o istnieniu przynajmniej jednej z ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków musi być przy tym realne. W niniejszej sprawie skarżąca nie uprawdopodobniła powyższych okoliczności. Nie przedstawiła argumentacji, która pozwalałaby przyjąć, by uregulowanie wymaganego podatku, wynikającego z zaskarżonej decyzji, wiązać się miało z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w sytuacji majątkowej podatniczki. Upatrywanie spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w generowaniu dodatkowych kosztów egzekucyjnych opiera się na założeniu, że zaskarżona decyzja jest niezgodna z prawem. Jednak okoliczność, że decyzja może okazać się wydaną z naruszeniem prawa, nie wyczerpuje przesłanek wstrzymania decyzji wymienionych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sąd nie bada legalności tej decyzji. Niewielka wysokość bieżących dochodów, na co powołuje się skarżąca, może być raczej przyczyną całkowitej lub częściowej bezskuteczności egzekucji, co ze swojej istoty nie może prowadzić do wyrządzenia skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Natomiast dobrowolna zapłata zobowiązania lub skuteczna jego egzekucja są okolicznościach badanej sprawy odwracalne. Ubocznie należy zaznaczyć, że orzekanie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji organu I instancji (zgodnie z wnioskiem skarżącej) jest bezcelowe, gdyż decyzja ta ma charakter nieostateczny, a nie nadano jej rygoru natychmiastowej wykonalności. Z tych względów, wobec niewykazania przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.