I SA/Lu 1102/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie: Przewodnicząca sędzia NSA Anna Kwiatek po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego za [...]r. postanawia - odmówić przywrócenia terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie sygn. akt I SA/Lu[...] z dnia [...]. Wyrokiem z dnia [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę J. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego na [...]r. Prawidłowo powiadomiony, skarżący nie stawił się na terminie rozprawy w dniu [...]. W dniu [...] skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika do sporządzenia skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia [...] referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie ustanowił dla skarżącego adwokata z urzędu. W piśmie z dnia [...] (data pisma) Okręgowa Rada Adwokacka poinformowała, że wyznaczyła dla skarżącego do sprawy niniejszej adwokata A.W.P. Wskazane pismo wpłynęło do kancelarii pełnomocnika w dniu [...]. W dniu [...] pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku wraz z wnioskiem o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. W uzasadnieniu wskazał, że skarżący uchybił terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, ponieważ nie stawił się na jego ogłoszeniu z uwagi na stan zdrowia. Bez swojej winy nie pozyskał wiedzy na temat wydanego wyroku oraz terminu do złożenia wniosku o jego doręczenie z uzasadnieniem, ponieważ kierował się literalnym brzmieniem zawiadomienia, z którego wynikało, że celem posiedzenia jest rozprawa, a nie ogłoszenie orzeczenia. Nie mógł także skorzystać z pomocy osoby najbliżej, ponieważ jego żona jest osoba chorą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje: Zgodnie z art.86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz.270 ze zm.), dalej: "ppsa" jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z art.87 ppsa wynika, że pismo z wnioskiem o przywróceniem terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1), w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2), a równocześnie z wnioskiem należy dokonać czynności, której terminowi strona uchybiła (§ 4). Rozpoznając wniosek pełnomocnika skarżącego Sąd doszedł jednak do przekonania, że nie zasługuje on na uwzględnienie, bowiem podane okoliczności uzasadniające wniosek nie uprawdopodabniają braku winy skarżącego w uchybieniu wspomnianemu terminowi, a ta przesłanka, wymieniona w art. 86 § 1 ppsa, stanowi konieczny, a jednocześnie podstawowy warunek zezwalający na przywrócenie terminu. Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem doktryny i orzecznictwa o braku winy można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku było niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, tj. że strona nie mogła tej przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Kryterium braku winy wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przy ocenie zawinienia w uchybieniu terminu przyjąć należy obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Aby zatem uprawdopodobnić okoliczności uzasadniające wniosek o przywrócenie terminu, strona powinna wskazać, że podjęte przez nią działania były prowadzone z należytą starannością, jak również, że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu, była od niej niezależna. Bezspornym jest, że skarżący J. H. otrzymał zawiadomienie o rozprawie wyznaczonej na dzień [...] o godz. [...], gdzie zawarte zostało szczegółowe pouczenie o zasadach sporządzania uzasadnienia wyroku oddalającego skargę. Zatem skarżący otrzymując zawiadomienie o terminie rozprawy ze wskazanym pouczeniem o terminie i sposobie do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, powinien był liczyć się z tym, że orzeczenie takiej treści może zostać wydane na terminie rozprawy. Nadto, niniejsza sprawa nie jest pierwszą sprawą skarżącego, w tutejszym sądzie. Sądowi z urzędu wiadomym jest, że skarżący w pozostałych sprawach, dochowuje terminów do złożenia wniosków, skarg, nie jest osobą nieznającą procedury sądowoadministracyjnej. Fakt nieliczenia się z możliwością wydania orzeczenia w dniu rozprawy, nie może być postrzegany jako okoliczność niezawiniona. Takie zachowanie skarżącego należy traktować zdaniem Sądu w kategoriach nienależytego dbania o swoje interesy. Natomiast pozostałe okoliczności podane przez pełnomocnika skarżącego -problemy zdrowotne, choroba żony są zbyt ogólnikowe, aby można było stwierdzić że w tym przypadku dopełnienie obowiązku złożenia wniosku w terminie było niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia. Sąd stwierdza, że problemy zdrowotne na które powołuje się skarżący, nie uniemożliwiły mu dokonania czynności procesowej w terminie. Fakt choroby nie jest równoznaczny z niemożliwością dokonania czynności procesowej w terminie. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 86 § 1 ppsa., orzeczono jak w sentencji postanowienia.