I SA/Lu 1107/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz, Sędziowie WSA Krystyna Czajecka-Szpringer (sprawozdawca),, WSA Andrzej Niezgoda, Protokolant Referent Ewelina Piskorek, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 17 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu - oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej po rozpatrzeniu odwołania K. K. od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] odmawiającej uchylenia decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...] określającej zobowiązanie w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, iż w dniu [...] pełnomocnik strony złożył wniosek o wznowienie postępowania podatkowego zakończonego decyzją Naczelnika Urzędu Celnego [...] z dnia [...] wskazując, że wyszły na jaw istotne dla sprawy okoliczności faktyczne oraz nowe dowody, nieznane organowi, który wydał decyzję. W dniu [...] Naczelnik Urzędu Celnego wydał decyzję, w której odmówił uchylenia decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...] z dnia [...]. określającej zobowiązanie w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki JAGUAR XF5.0, rok produkcji 2009 z powodu nie stwierdzenia istnienia przesłanek określonych w art. 240 § 1 Ordynacji podatkowej. Dyrektor Izby Celnej w wyniku rozpoznania odwołania strony decyzją z dnia [...] uchylił decyzję organu pierwszej instancji w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Organ pierwszej instancji po ponownym rozpatrzeniu sprawy decyzją z dnia [...] odmówił uchylenia w całości decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...]. określającej zobowiązanie w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki JAGUAR XF5.0., z powodu nie stwierdzenia istnienia przesłanki określonej w art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej. W wyniku rozpoznania odwołania strony od powyższej decyzji Dyrektor Izby Celnej przypomniał, że [...] grudnia 2012 r. pełnomocnik strony złożył wniosek o wznowienie postępowania podatkowego zakończonego decyzją Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] "wskazując, że wyszły na jaw istotne dla sprawy okoliczności faktyczne oraz nowe dowody, nieznane organowi, który wydał decyzję". Strona nie mogła przedstawić niniejszych dokumentów na ówczesnym etapie postępowania z uwagi na fakt, że część faktur miały w dyspozycji inne osoby zajmujące się zakupami i naprawami na rzecz podatnika (część utraciły i zaszła konieczność odtworzenia duplikatów), część została zagubiona w trakcie przeprowadzki, część uległa utracie. W przedmiotowej sprawie zarówno z uwagi na postawę organu ustalającego wysokość kosztów napraw zmierzających do doprowadzenia pojazdu do pełnej sprawności technicznej jak i stan faktyczny potwierdzający, iż z uwagi na skomplikowany charakter naprawy, uszkodzenia właśnie o charakterze elektronicznym (istotne dla uruchomienia i użytkowania pojazdu) a także odmienność oprogramowania dla pojazdów amerykańskich - oczywistym jest, że znaczenie ma fakt, iż przedmiotowy samochód nadal nie jest w pełni sprawny technicznie, a proces ponoszenia kosztów związanych z jego naprawą nie został zakończony, co także ma wpływ na wznowienie postępowania celem wydania prawidłowej decyzji ostatecznej. Organ odwoławczy nadmienił, że [...] listopada 2010 r. pełnomocnik strony złożył w Oddziale Celnym deklarację uproszczoną w związku z nabyciem wewnątrzwspólnotowym samochodu osobowego marki JAGUAR XF5.0. W złożonej deklaracji wskazał podstawę opodatkowania 35 074,00 zł, stawkę podatku 18,6% oraz kwotę do zapłaty 6 524,00 zł. Podatnik wezwany został do zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie jej wysokości w kwocie znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej, nie wyraził zgody na zmianę podstawy opodatkowania i nie wskazał przyczyn uzasadniających kwotę zakupu pojazdu. Postanowieniem z dnia [...] Naczelnik Urzędu Celnego wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie określenia wysokości zobowiązania w zakresie podatku akcyzowego w związku z nabyciem wewnątrzwspólnotowym samochodu osobowego marki JAGUAR XF5.0. Po przeprowadzeniu postępowania w dniu [...] wydał decyzję określającą zobowiązanie w podatku akcyzowym w kwocie 17 391,00 zł. Powyższa decyzja stała się ostateczna. W dniu [...] grudnia 2012 r. pełnomocnik strony złożył wniosek o wznowienie postępowania. Dyrektor Izby Celnej podkreślił, że postępowanie w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną jest odrębnym od postępowania zwykłego postępowaniem nadzwyczajnym, które nie może być poświęcone ponownej ocenie zasadności rozstrzygnięć merytorycznych zapadłych w postępowaniu zwykłym. Nie stanowi bowiem żadnej kontynuacji postępowania podatkowego, a zupełnie inne postępowanie szczególne, którego granice zostały wyznaczone konkretną podstawą prawną wymienioną w art. 240 § 1 Ordynacji podatkowej. Organ odwoławczy mając na uwadze art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, na który powołała się strona podnosząc pojawienie się istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych oraz nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji nieznanych organowi, który wydał decyzję podkreślił, że należy odnieść się do ustaleń zawartych w ostatecznej decyzji z dnia [...]. Dyrektor Izby Celnej wskazał, że kolejnymi pismami z dnia 10 stycznia 2011r., 3 marca 2011 r., 18 marca 2011 r. strona poinformowała między innymi, że przedmiotowy samochód nie jest nadał zarejestrowany w RP, gdyż nie da się go uruchomić z uwagi na uszkodzenia komputera i stoi w specjalistycznym warsztacie komputerowo-diagnostycznym. Kolejnym pismem z dnia 18 marca 2011 r. strona przedłożyła tłumaczenia dokumentów niemieckiej odprawy celnej oraz zdjęcia samochodu (12 wydrukowanych fotografii). Pismem z dnia 2 maja 2011 r. strona przesłała opinię biegłego odnośnie stanu przedmiotowego pojazdu, informując Naczelnika Urzędu Celnego, że silnik nadal nie został uruchomiony i konieczne będzie bardzo kosztowne przeprogramowanie samochodu. W dniu 8 lipca 2011 r., Naczelnik Urzędu Celnego wezwał rzeczoznawcę certyfikowanego mgr inż. J. P., do złożenia wyjaśnień na okoliczność sporządzenia wyceny nr [...] oraz Kalkulacji Naprawy nr [...], zawiadamiając o tym fakcie stronę postępowania. Jednocześnie Naczelnik Urzędu Celnego wezwał stronę postępowania do dostarczenia wszystkich rachunków, faktur oraz innych dowodów finansowych, związanych z dotychczas poniesionymi kosztami naprawy przedmiotowego samochodu oraz do zabezpieczenia, na potrzeby prowadzonego postępowania podatkowego, przyszłych dowodów związanych z pełnymi kosztami naprawy pojazdu do czasu jego rejestracji lub zbycia. Strona nie zgodziła się z ustaleniami zawartymi w opinii dołączonej do akt sprawy w części dotyczącej wysokości wartości samochodu z uwagi na oczywistą rozbieżność z cenami rynkowymi. Strona podniosła również problem modelu samochodu, błędnie przyjętego przez Rzeczoznawcę Certyfikowanego, który wezwany przez organ I podtrzymał wcześniejsze ustalenia oraz dołączył do wyjaśnienia sporządzoną po uwzględnieniu wszystkich korekt i poprawek Wycenę nr [...] oraz Kalkulację Naprawy nr [...]. Pismem z dnia 27 czerwca 2011 r. strona poinformowała, iż pojazd nadal nie jest zarejestrowany ani też nie nadaje się do użytkowania. Organ zaznaczył, że w wyznaczonym terminie zgłosił się pełnomocnik strony postępowania i złożył wyjaśnienia mające na celu sprawdzenie poprawności znajdujących się w aktach sprawy dokumentów. Organ odwoławczy podkreślił, że mając na uwadze informacje wynikające ze zgromadzonych materiałów, określono wysokość podstawy opodatkowania z zastosowaniem korekt dodatnich i ujemnych, które mogą zostać uwzględnione, tj.: 230.746,00zl - wartość bazowa brutto (wynikająca z wyceny [...]) powiększona o korektę z tytułu przebiegu, 16.051,00zł - korekta dodatnia za pierwszą rejestrację (wynikająca z wyceny [...]), 6.391,00zł - korekta dodatnia za wyposażenie dodatkowe (okno dachowe regulowane i pakiet wspomagania parkowania - wynikająca z wyceny [...]), 128.683,00 zł - korekta ujemna wartości przewidywanych napraw brutto (wynikająca z wyceny [...]), 10.780,00 zł - korekty dodatnie za wyposażenie dodatkowe pojazdu (nie ujęte w wycenie [...]). Organ dodał, że wartość uszkodzeń pojazdu określona przez rzeczoznawcę samochodowego na kwotę 128.683,00 zł – (konieczne naprawy pojazdu), nie została zakwestionowana przez organ podatkowy, mimo że strona wysokości tych napraw nie udokumentowała rachunkami na żadnym etapie prowadzonego postępowania podatkowego. Dyrektor Izby Celnej zaznaczył, że dołączone do wniosku o wznowienie postępowania dokumenty w postaci: - opinii biegłego z dnia [...] września 2010 r., - zaświadczenia z firmy L. wraz z potwierdzeniem przyjęcia do naprawy w 2011 r., - zaświadczenia z firmy inż. P. D.-K, - 7 faktur (2 dotyczące oprogramowania ) z Jaguar JLR Centrum W., - 2 faktur z Jaguar L. dotyczących zakupu części do przedmiotowego auta, - faktury z Jaguar P., - 2 potwierdzeń przelewów dokonanych przez wykonującego naprawę inż. D.-K. na zakup śruby rozrządu i sterownika do przedmiotowego samochodu oraz odnosząc je do przesłanek wznowienia postępowania określonych w art. 240 § 1 pkt. 5 Ordynacji podatkowej, stwierdzić należy według organu, że dowód z opinii biegłego - wycena nr: [...] z dnia [...]. - znany był w całości organowi podatkowemu przed datą wydania decyzji. Przedmiotowa opinia biegłego została uzupełniona i skorygowana w następstwie złożonych przez świadka J. P. zeznań przy udziale pełnomocnika strony, co zostało odnotowane w uzasadnieniu decyzji z dnia [...]. W odniesieniu do określonych faktur VAT (wymienionych przez organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji) dokumentujących zakup części do przedmiotowego samochodu (w tym zakupów dokonanych na rynku brytyjskim) organ stwierdził, że zostały one wystawione po wydaniu decyzji z dnia [...]. Organ zauważył, że okoliczności uszkodzenia pojazdu i konieczności przeprowadzenia w nim napraw, znane były organowi podatkowemu w dniu wydania decyzji. Nie można ich uznać za okoliczności nowe, które nie istniały w dniu wydania decyzji i nie były znane organowi podatkowemu. Okoliczności faktyczne (uszkodzenia pojazdu) istotne dla wyniku sprawy udokumentowane zostały innym dowodem znajdującym się w aktach sprawy zakończonej decyzją z dnia [...]. Tym samym według organu okoliczność faktyczna udokumentowana dowodem znajdującym się w aktach sprawy, nie może zostać uznana za okoliczność nową, o której mowa w art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej jeśli wznawiający postępowanie organ, prowadząc wcześniej inne postępowanie, dysponował pełną wiedzą o stanowiącej podstawę wznowienia okoliczności wywiedzionej z innego dokumentu. Wiedzę o stanie technicznym pojazdu organ podatkowy powziął m. in. z wyceny nr [...] z dnia [...]. sporządzonej w celu określenia wartości rynkowej pojazdu dla potrzeb Urzędu Celnego. Dodatkowo wycena została w trakcie postępowania uzupełniona i skorygowana. Organ podkreślił, że będąca częścią materiału dowodowego w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wycena Nr [...] z dnia [...] nie odbiega w swej treści od tej załączonej do wniosku o wznowienie postępowania. Dyrektor Izby Celnej poddał szczegółowej analizie przedłożone faktury VAT dokumentujące zakup części lub wykonanie usługi dotyczącej przedmiotowego samochodu. Wyjaśnił również specjalistyczne nazewnictwo, którym się posłużono w związku ze świadczonymi usługami jak również wyjaśnił znaczenie faktur wystawionych przez podmiot zagraniczny. Konkludując organ odwoławczy stwierdził, że dowody przedstawione przez pełnomocnika strony są nowe np. określone faktury (zarówno te wystawione przed wydaniem decyzji określającej zobowiązanie w podatku akcyzowym, jak również te wystawione po jej wydaniu), jednak potwierdzają okoliczności, które były znane organowi podatkowemu na dzień wydania rozstrzygnięcia. Organ przypomniał, że istotna dla wyniku sprawy okoliczność faktyczna, udokumentowana dowodem znajdującym się w aktach sprawy administracyjnej, nie może zostać uznana za okoliczność nową, o której mowa w art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, jeśli wznawiający postępowanie organ, prowadząc wcześniej inne postępowanie, dysponował pełną wiedzą o stanowiącej podstawę wznowienia okoliczności, wywiedzionej wszakże z innego dokumentu. Nowe fakty i dowody mogą prowadzić do uchylenia decyzji ostatecznej, o ile w sposób istotny podważają przyjęte uprzednio ustalenia faktyczne. W ocenie organu podatkowego, dowody złożone przez pełnomocnika strony wraz z wnioskiem o wznowienie postępowania nie mają takich walorów. Organ odwoławczy w odpowiedzi na pismo strony z dnia 14 czerwca 2014 r. podkreślił, że treść decyzji z dnia [...] wskazuje, iż organ podatkowy w dniu orzekania o zobowiązaniu w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego pojazdu znał jego stan techniczny. Wskazują na to ustalenia tj.: - pojazd nie dał się uruchomić z uwagi na uszkodzenia komputera i stoi w J.pod [....] w specjalistycznym warsztacie komputerowo- diagnostyczny, - w wyniku wykonanej diagnostyki silnika, stwierdzono konieczność wymiany oprócz uszkodzonych pomp, - elementów silnika, co równoważne jest z wymianą całego silnika. Nadto zachodzi konieczność wymiany całego systemu immobilizera, który po wypadku samoczynnie przestawia się i nie można go już naprawić, - wycena oraz kalkulacja naprawy, - pełnomocnik strony postępowania złożył wyjaśnienia, z których wynika że podany w wycenie nr [...] z dnia [...] koszt naprawy samochodu jest bardzo zbieżny a mimo zarejestrowania samochodu, nadal wychodzą problemy elektroniczne, których serwis i moduły są bardzo kosztowne. - organ podatkowy nie uwzględnił ujemnej korekty za ogumienie oraz ujemnej korekty z tytułu liczby właścicieli jak i ujemnej korekty z tytułu zakupu indywidualnego, gdyż tego typu korekty nie mają wpływu ani na wyposażenie pojazdu, ani na jego stan techniczny inny od średniego stanu technicznego pojazdu właściwego dla danego rocznika. Wobec powyższego organ odwoławczy stwierdził, że okoliczności uszkodzenia pojazdu i konieczności przeprowadzenia w nim napraw, znane były organowi podatkowemu w dniu wydania decyzji. Nie można ich uznać za okoliczności nowe, które nie istniały w dniu wydania decyzji i nie były znane organowi podatkowemu. Okoliczności faktyczne (uszkodzenia pojazdu) istotne dla wyniku sprawy udokumentowane zostały innym dowodem znajdującym się w aktach sprawy zakończonej decyzją ostateczną. Tym samym okoliczności wskazane przez skarżącego we wniosku o wznowienie postępowania podatkowego nie były nowymi okolicznościami sprawy, a przeprowadzanie nowych dowodów na te okoliczności wykracza poza zakres postępowania wznowieniowego. W skardze na decyzję z dnia [...] strona wniosła o jej uchylenie. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie: - art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej przez zaniechanie zebrania i rozpatrzenia całości materiału dowodowego i arbitralne ustalenie, iż przedłożone jako nowy dowód w sprawie materiały i wynikające z nich okoliczności były znane organowi na etapie wcześniejszego postępowania, - art. 122 Ordynacji podatkowej poprzez naruszenie zasady prawdy obiektywnej wyrażające się w braku dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i niewłaściwej jego oceny, - art. 180 Ordynacji podatkowej poprzez niedopuszczenie dowodu z zeznań wnioskowanych świadków, w sytuacji gdy dowód ten mógł się przyczynić do wyjaśnienia sprawy, - art. 191 Ordynacji podatkowej przez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów poprzez wadliwą ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego, w tym uzyskanego dowodu w postaci opinii sporządzonej przez rzeczoznawcę, - art. 247 § 1 ust. 7 Ordynacji podatkowej poprzez oparcie przedmiotowej decyzji na decyzji wydanej z rażącym naruszeniem prawa, - art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej poprzez niewłaściwą interpretację tego przepisu, a w konsekwencji niezasadne zaakceptowanie argumentacji zawartej w decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu skargi podniesiono między innymi, że w sytuacji gdy organ nie posiada fachowej wiedzy w zakresie elektroniki samochodowej zapewniającej prawidłowe funkcjonowanie auta powinien skorzystać w tym zakresie z opinii powołanego w tym celu biegłego. Skarżący podkreślił, że rozstrzygnięcie organu nie może mieć charakteru dowolnego, lecz musi być wynikiem wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, wszechstronnego zebrania oraz rozpatrzenia w sposób wyczerpujący materiału dowodowego, czego zdaniem strony skarżącej w rozpoznawanej sprawie zabrakło. Tym samym według skarżącego organ naruszył art. 122 i 187 § 1 Ordynacji podatkowej. Skarżący zwrócił także uwagę na zasadę wynikającą z art. 191 Ordynacji podatkowej. Przytoczył brzmienie art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej stwierdzając, że w sytuacji gdy strona skarżąca odwołuje się do tego przepisu musi wykazać, iż brak wiedzy organu podatkowego o okoliczności potwierdzanej nowo przedkładanym mu dowodem miał wpływ na zapadłe rozstrzygnięcie. Konkludując skarżący podkreślił, że w realiach niniejszej sprawy zostały wskazane argumenty dla uzasadnienia występowania w sprawie przesłanek z art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej do wznowienia postępowania. Zgodnie z zasadami postępowania administracyjnego organ administracji publicznej stoi na straży praworządności i podejmuje kroki niezbędne do dokładnego ustalenia stanu faktycznego, mając na uwadze interes społeczny i słuszny interes obywateli. Organ administracji publicznej jest zobowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzeć cały materiał dowodowy i dopiero na podstawie jego całokształtu ocenia czy dana okoliczność została udowodniona. Obowiązek rozpatrzenia całego materiału dowodowego jest związany ściśle z przyjętą zasadą swobodnej oceny dowodów. Zasada ta aby nie przerodziła się w samowolę, musi być dokonana zgodnie z normami prawa procesowego oraz z zachowaniem reguł tej oceny. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. W rozpoznawanej sprawie w pierwszej kolejności należy dokonać oceny prawidłowości wznowienia postępowania podkreślając, iż instytucja ta jest instytucją procesową stwarzającą możliwość prawną ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła, było dotknięte kwalifikowaną wadą prawną wymienioną w art. 240 § 1 Ordynacji podatkowej. Zakres postępowania wznowieniowego jest węższy aniżeli postępowania zwyczajnego i ogranicza się do badania podstaw wznowienia i ich wpływu na wydane rozstrzygnięcie. W niniejszej sprawie organ wznowił postępowanie w sprawie zakończonej decyzją z dnia [...] między innymi na podstawie art. 243 § 1 Ordynacji podatkowej uznając, że wskazanie nowo ujawnionych okoliczności w zakresie ukrytych uszkodzeń pojazdu wymaga przeprowadzenia postępowania i dokonania oceny, czy okoliczności te miały istotny wpływ na sposób procedowania w sprawie podatkowej i treść decyzji, a tym samym, czy wyczerpywały przesłankę, o której mowa w art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej. W odniesieniu do określonej w art. 240 - art. 246 Ordynacji podatkowej instytucji wznowienia postępowania, stwierdzić należy, że ma ona na celu stworzenie prawnej możliwości ponownego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego i podjęcia rozstrzygnięcia sprawy zakończonej ostateczną decyzją podatkową, jeżeli postępowanie podatkowe przed organami podatkowymi było dotknięte wadami procesowymi, wyliczonymi wyczerpująco w art. 240 Ordynacji podatkowej. Zaznaczyć też trzeba, że wznowienie postępowania jest instytucją procesową, która umożliwia weryfikację ostatecznych decyzji podatkowych z powodu wad postępowania, a nie samej decyzji (wyrok NSA z dnia 16 października 1998 r., sygn. akt II SA 1241/98, LEX nr 41894). Zgodnie z art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nieznane organowi, który wydał decyzję. Z powyższej regulacji wynika, że o zaistnieniu omawianej podstawy wznowienia można mówić wówczas, gdy łącznie zostaną spełnione następujące przesłanki: a) wyszły na jaw nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody, b) są one istotne dla sprawy, tzn. mogą mieć wpływ na jej odmienne rozstrzygnięcie, c) nie były znane organowi, który wydał decyzję, d) istniały w dniu wydania decyzji (zob. B. Gruszczyński w: S. Babiarz, B. Dauter, B. Gruszczyński, R. Hauser, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Ordynacja podatkowa, Komentarz, Warszawa 2007, s. 733). Wymieniony powyżej przepis pozwala na wznowienie postępowania, gdy wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, a nieznane organowi, który taką decyzję wydał. Przesłanka nowych okoliczności lub dowodów jest spełniona wtedy, gdy ujawnią się w sprawie nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody w stosunku do przeprowadzonego dotąd postępowania wyjaśniającego. Powyższe okoliczności lub dowody muszą być istotne dla sprawy, czyli takie, które mogą mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie, zatem wywołują konieczność uchylenia lub zmiany decyzji ostatecznej w całości lub w części. Aby doszło do weryfikacji decyzji ostatecznej w oparciu o art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, muszą w sprawie wystąpić łącznie wszystkie powołane przesłanki. Pod pojęciem nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów, o których mowa w powyższym przepisie należy rozumieć zarówno okoliczności lub dowody nowo odkryte, jak również po raz pierwszy zgłoszone przez stronę. Istotnym jest jednak, aby ujawnione w sprawie nowe okoliczności lub nowe dowody istniały w dniu wydania decyzji (wyrok NSA z dnia 10 marca 2011 r., sygn. akt. FSK 833/10). Wznowienia postępowania nie będzie zatem uzasadniać powołanie dowodów lub faktów, które powstały już po wydaniu decyzji, nawet gdyby fakty te miały wpływ na rozstrzygnięcie sprawy ( wyrok WSA z dnia 16 grudnia 2008 r., sygn. akt SA/Gl 828/08), jak również nieistotnych dla sprawy, choćby istniały i nie były znane organowi w dacie wydania decyzji. Składając wniosek o wznowienie postępowania, pełnomocnik skarżącego powołał się na nowe fakty i okoliczności mające jego zdaniem wynikać z dołączonych do wniosku dokumentów w postaci: opinii biegłego z dnia [...] września 2010 r., zaświadczenia z firmy L. wraz z potwierdzeniem przyjęcia do naprawy w 2011 r., zaświadczenia z firmy inż. P. D.-K., 7 faktur (2 dotyczące oprogramowania ) z J.JLR C. W., 2 faktur z J. L. dotyczących zakupu części do przedmiotowego auta, faktury z J. P., 2 potwierdzeń przelewów dokonanych przez wykonującego naprawę inż. P. D.-K. na zakup śruby rozrządu i sterownika do przedmiotowego samochodu. W odniesieniu do powyższego Sąd zauważa, że organy prawidłowo uznały, iż z przedłożonych dokumentów nie wynikają nowe istotne dla sprawy okoliczności faktyczne mogące mieć wpływ na treść wydanej decyzji. Powołana przez pełnomocnika strony opinia biegłego była znana organowi przed wydaniem decyzji z dnia [...] Podobnie dołączone do wniosku o wznowienie postępowania faktury VAT czy zaświadczenia wystawione zostało albo już po wydaniu decyzji z dnia [...] albo nie stwierdzają istotnych dla sprawy nowych okoliczności, ponieważ wydając decyzję z dnia [...] organ uwzględnił prognozowany koszt naprawy przedmiotowego samochodu w wysokości 128.683 zł brutto pomimo, że skarżący nie okazał dokumentów potwierdzających wykonanie napraw we wskazanej kwocie. Dołączone do wniosku o wznowienie postępowania faktury czy to polecenia przelewu w sumie nie wykazują wartości większej aniżeli przyjęta przez organ kwota prognozowanej naprawy. Tym samym dotyczą okoliczności uwzględnionych przez organ w chwili wydania decyzji z dnia [...]. Reasumując uznać należy, że jakkolwiek skarżący przedłożył nowe dowody nie znane organowi w dniu wydania decyzji to jednak dowody te – pomimo, że stanowiły przesłankę wznowienia postępowania określoną w treści art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej – nie mogły stanowić podstawy uchylenia decyzji, gdyż nie niweczyły one skutków, przyjętego za podstawę rozstrzygnięcia stanu faktycznego, a to z kolei przesądza o tym, że ewentualna "nowa" decyzja w swej istocie odpowiadałaby zakwestionowanej decyzji ostatecznej. Z tych też względów odmowa uchylenia decyzji ostatecznej nie narusza prawa, a skoro tak skarga jako bezzasadna nie mogła zostać uwzględniona. Zarzuty naruszenia prawa tj. art. 122, art. 180, art. 191 i art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej nie znajdują uzasadnienia w świetle wcześniejszych rozważań i z tego też względu nie zasługują na uwzględnienie. Podobnie za bezzasadny uznać należy zarzut naruszenia art. 247 § 1 pkt 7 Ordynacji podatkowej. Z powyższych względów Sąd uznał, że organ nie naruszył prawa, co skutkuje oddaleniem skargi stosownie do treści art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).