I SA/Lu 1113/14

Przewodniczący w Wojewódzkim Sądzie Administracyjny w Lublinie Sędzia WSA Halina Chitrosz-Roicka po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E. J. i Z. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2014r. p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Burmistrza z [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2014r. W skardze na powyższe rozstrzygnięcie skarżący wskazując na art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm. – dalej "ppsa") wnieśli o wstrzymanie jego wykonania. Wniosek nie zawierał uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje Zgodnie z art. 61 § 1 i 3 ppsa wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednak sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący składając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, winni wykazać istnienie przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 ppsa. Zasadność wstrzymania decyzji uzależniona jest od uprawdopodobnienia istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tymczasem skarżący w złożonym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, poprzestali jedynie na samym jego sformułowaniu bez jakiegokolwiek odwołania się do okoliczności, które uzasadniałyby wniesienie wniosku oraz bez powołania faktów wskazujących na istnienie ustawowych przesłanek, umożliwiających Sądowi zastosowanie ochrony tymczasowej, jakiej się domagają. Zatem stosując kryteria przewidziane w art. 61 § 3 ppsa, Sąd nie znalazł usprawiedliwionych podstaw do uwzględnienia wniosku. Wymieniony przepis zawiera bowiem wyczerpujący katalog przesłanek wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Możliwość udzielenia skarżącym ochrony tymczasowej jest uzależniona od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia wskazanych w przepisie skutków ich wykonania. "Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody" lub "spowodowania trudnych do odwrócenia skutków" są przesłankami wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, które winny być oceniane indywidualnie w każdej sprawie. Skoro zatem skarżący nie wykazali istnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia, w tym niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, wniosek nie mógł zostać uwzględniony. Końcowo należy podkreślić, iż na wnioskodawcy spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku. Obowiązkiem sądu jest wszechstronna i wnikliwa ocena argumentów przedstawionych przez wnioskodawcę, jak również wynikających z akt sprawy. W sytuacji, gdy strona nie wskazuje we wniosku okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie można przenosić całego ciężaru poszukiwania tych okoliczności na sąd (tak postanowienie NSA z 15.12.2014r. II FSK 3049/14, dostępne: https://cbois.nsa.gov.pl). Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie na podstawie art. 61 § 3 ppsa orzekł, jak w sentencji postanowienia