I SA/Lu 113/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Wałejko po rozpoznaniu w dniu [...] marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu za 2008 r. p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Wnioskiem zawartym w skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] wydanej w przedmiocie ustalenia zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu za 2008 r. strona skarżąca zwróciła się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek skarżąca wskazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody jej rodzinie, ponieważ strona wraz z mężem osiąga nieznaczne dochody z tytułu emerytury przy znacznych wydatkach na utrzymanie, to jest wyżywienie, leki, opłaty za media. Wskazała również na obowiązek zwrotu pożyczek w wysokości [...] EUR dla obywatelki [...] i [...] EUR dla obywatela [...]. Strona argumentowała, że wykonanie decyzji spowoduje powstanie skutków, które nie będą możliwe do odwrócenia. Nadmieniono, że majątek strony oraz małżonka stanowią głównie samochód o wartości ok. [...] zł oraz nieruchomość (dom rodzinny), w którym strona zamieszkuje wraz z mężem i synem. Strona zaznaczyła, że w sytuacji ewentualnej egzekucji z nieruchomości stanowiącej dom rodzinny jej rodzina pozostanie bez "dachu na głową". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.), dalej P.p.s.a, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Dokonując wykładni wskazanego wyżej przepisu należy wyjaśnić, że przewiduje on restrykcyjne przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nadając tej instytucji charakter wyjątkowy i uzależniając jej zastosowanie od wystąpienia okoliczności nadzwyczajnych. Postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji prowadzi bowiem do wyłomu od zasady jej wykonalności, wobec czego strona nie może ograniczyć się w uzasadnieniu wniosku do ogólnikowego stwierdzenia żądania, lecz precyzyjnie musi wskazać na zagrożenie płynące z jej wykonania (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2012 r., sygn. akt II OSK 768/12, publ. SIP Lex nr 1145639). Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, strona ma obowiązek uprawdopodobnić istnienie konkretnych i obiektywnych okoliczności pozwalających przyjąć, że wstrzymanie wykonania aktu jest zasadne. Nie wystarcza jedynie złożenie wniosku, a nawet przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonania decyzji. Twierdzenia strony o niebezpieczeństwie spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wypadku wykonania decyzji, powinny zostać poparte dokumentami, które uwiarygodniłyby sytuację skarżącego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 października 2011 r., sygn. akt II GSK 1799/11). Innymi słowy wnioskodawca jest zobowiązany "do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia tych ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej" (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2008 r., sygn. akt I FSK 983/08, publ. Lex nr 468877). Rozpoznawany wniosek mimo uzasadnienia nie czyni zadość wskazanym wymogom. Skarżąca wskazuje w nim, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub wywoła trudne do odwrócenia skutki, dla gospodarstwa domowego strony skarżącej. We wniosku wskazano, na wysoką kwotę ciążących na stronie zobowiązań wynikających z decyzji podatkowej, której wykonanie może spowodować pozbawienie jej posiadanego majątku, a także na zobowiązania cywilnoprawne z tytułu pożyczek. Mając na uwadze powyższe w kontekście wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie sposób stwierdzić, aby wskazane okoliczności dostatecznie wykazywały istnienie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. Powołana przez stronę skarżącą argumentacja, nie zawiera przekonującego uzasadnienia tezy o możliwości zaistnienia na skutek wykonania zaskarżonej decyzji znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Sama zapłata należności w wysokości blisko [...] zł nie może być w okolicznościach badanej sprawy uznana za wywołującą nieodwracalne skutki. Strona nie wykazywała, że toczy się postępowanie egzekucyjne i jest w takiej fazie, że realne jest zagrożenie pozbawienia jej nieruchomości, na której zamieszkuje. Dodać należy, że wykonanie aktów dotyczących należności pieniężnych ze swej istoty nie ma charakteru nieodwracalnego lub trudno odwracalnego skutku, gdyż ewentualne uwzględnienie skargi (czego na obecnym etapie sprawy Sąd nie przesądza) może sprawić, iż wszelkie należności uiszczone na ich podstawie zostaną zwrócone. Każdy akt zobowiązujący do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to jednak sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2011 r., sygn. akt II GSK 49/11, LEX nr 742913). W tej sytuacji, mając na uwadze podniesione wyżej okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. nie uwzględnił wniosku i odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.