I SA/Lu 1132/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Krystyna Czajecka-Szpringer po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. H. i U. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2014 r. postanawia odrzucić skargę U. H. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 5 grudnia 2014 r. skarżąca U. H., wezwana została do usunięcia braków formalnych skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. P. z dnia [...], w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2014 r., poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Wezwanie zawierało pouczenie, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, które skierowano także do skarżącego S. H. tylko on na nie odpowiedział składając podpisane przez siebie pismo z dnia 4 stycznia 2015 r. Wobec powyższego w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 13 stycznia 2015 r. wezwano skarżącą U. H. do podpisania w terminie 7 dni pisma z dnia 4 stycznia 2015 r. złożonego w odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi pod rygorem przyjęcia, że skarżąca nie uzupełniła wymaganego braku skargi. Skutek doręczenia przedmiotowego wezwania nastąpił w dniu 13 lutego 2015 r., lecz skarżąca nie uzupełniła braku w wymaganym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 215 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., stanowi, że w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Pismem takim zgodnie z treścią art. 230 § 2 p.p.s.a. jest skarga, od której pobiera się wpis stosunkowy, gdy przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna (art. 231 p.p.s.a.). Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że niewskazanie przez skarżącą w skardze, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, wartości przedmiotu zaskarżenia stanowiło brak formalny skargi. Strona zobowiązana była usunąć wskazany brak formalny w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, do czego została zobligowana stosownym wezwaniem. Wobec tego, iż złożone w odpowiedzi na powyższe wezwanie, (które jak zaznaczono skierowano również do drugiego skarżącego tj. S. H.) pismo z dnia 4 stycznia 2015 r. nie zawierało podpisu skarżącej, a jedynie skarżącego, U. H. wezwano do jego podpisania pod rygorem przyjęcia, że nie uzupełniła ona wymaganego braku formalnego. Należy bowiem mieć na uwadze, że zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać jej podpis. Jak zaznaczono powyżej skutek doręczenia wezwania obligującego skarżącą do złożenia podpisu nastąpił w dniu 13 lutego 2015 r. zgodnie z art. 73 p.p.s.a., a zatem termin na wykonanie wezwania upływał w dniu 20 lutego 2015 r. Pomimo wezwania, skarżąca nie podpisała pisma z dnia 4 stycznia 2015 r. złożonego w odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi przez wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia tym samym zgodnie z zawartym w wezwaniu pouczeniem skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a, który stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji postanowienia.