I SA/Lu 119/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wiesława Achrymowicz po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółdzielni A na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2011 r. postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić Spółdzielni A kwotę 255 (dwieście pięćdziesiąt pięć) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Prezes zarządu A. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 listopada 2013 r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2011 r. Zarządzeniem z dnia 17 lutego 2014 r. skarżąca spółdzielnia została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu określającego reprezentację strony skarżącej (odpisu KRS). W wezwaniu wyznaczono termin 7 dni na uzupełnienie tego braku oraz pouczono o rygorze odrzucenia skargi w razie niewykonania wezwania. Wezwanie zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 26 lutego 2014 r. Zakreślony termin upłynął bezskutecznie, wezwanie nie zostało wykonane. W tych okolicznościach należy zważyć, że stosownie do art. 28 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.12.270 ze zm. - dalej jako p.p.s.a.) m.in. osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Z kolei w myśl art. 29 p.p.s.a. osoby powołujące się na prawo do reprezentowania osoby prawnej i działania w jej imieniu w postępowaniu sądowym mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem, składanym przy pierwszej czynności w tym postępowaniu. Z powyższych unormowań prawnych wynika, w ocenie sądu jednoznacznie, że w niniejszym postępowaniu sądowym skarżąca spółdzielnia miała obowiązek przedstawić żądany dokument, z którego wynikałby sposób reprezentacji i osoby uprawnione do jej sprawowania. W odniesieniu do spółdzielni mieszkaniowych takim dokumentem jest odpis z Krajowego Rejestru Sądowego, aktualny na dzień złożenia skargi. Nieprzedstawienie ww. dokumentu jest brakiem formalnym skargi. Strona skarżąca tego braku nie uzupełniła, pomimo prawidłowego wezwania do złożenia stosownego dokumentu, w trybie przewidzianym w art. 49 § 1 p.p.s.a. Niewykonanie wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi skutkuje zaś odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Trzeba przy tym zaznaczyć, że odrzucenie skargi w takiej sytuacji jest rygorem obligatoryjnym, od którego ustawodawca nie przewidział wyjątków. W ocenie sądu, błędem byłoby przyjęcie, że może otrzymać prawidłowy bieg skarga, której brak może przecież skutkować zniesieniem postępowania. W związku z tym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., skargę należało odrzucić i w następstwie zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.