I SA/Lu 1193/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Czajecka-Szpringer po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za luty, kwiecień - grudzień 2003 r. w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia -odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 17 września 2013 r. skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] wydaną w przedmiocie podatku akcyzowego za luty, kwiecień - grudzień 2003 r. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek ten uzasadniła brakiem środków finansowych umożliwiających zapłatę podatku oraz ważnymi przyczynami społecznymi dotyczącymi podatnika. Dodała, że próba ściągnięcia wyliczonego podatku doprowadziłaby do konieczności zlikwidowania działalności gospodarczej i zwolnienia pracowników. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia) obliguje Wojewódzki Sąd Administracyjny do jego rozpatrzenia i wydania w tym przedmiocie rozstrzygnięcia, zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej: ppsa. Na etapie postępowania sądowego art. 61 § 3 ppsa pozwala na wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego wyłącznie w sytuacji, gdy zaistnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a uprawdopodobnienie zaistnienia tych przesłanek obciąża wnioskodawcę. To on zobowiązany jest wykazać, że wykonanie zaskarżonej decyzji oznacza dla niego realne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku ma więc wskazywać konkretne okoliczności, świadczące o spełnieniu jednej z ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (zob. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz., wyd. 4, Wolters Kluwer 2011, s. 229; tak również postanowienie NSA z dnia 12 października 2010 r., sygn. I GZ 316/10). Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest zatem wystarczające samo stwierdzenie strony (zob. postanowienie NSA z dnia 18 stycznia 2012 r., sygn. II FSK 3041/11, LEX nr 1104117, dostępne w bazie orzeczeń cbois - http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Uwzględniając powyższe, nie ulega wątpliwości, że wniosek skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż nie został uzasadniony w sposób, umożliwiający Sądowi ocenę zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 ppsa. Uzasadnienie wniosku jest lakoniczne i ogólnikowe, nie zawiera żadnych danych odnoszących się do aktualnej sytuacji finansowej zarówno samej skarżącej jak i prowadzonej przez nią działalności gospodarczej. W związku z tym, za nieuzasadniony należy uznać argument wniosku związany z koniecznością likwidacji prowadzonej działalności na skutek wyegzekwowania objętej zaskarżoną decyzją należności podatkowej. Skarżąca nie wskazała również żadnych konkretnych "ważnych przyczyn społecznych" przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Na podstawie tak sformułowanego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie można zatem uznać, że istnieje realne zagrożenie likwidacji prowadzonej przez skarżącą działalności, a co za tym idzie, że istnieje w sprawie niniejszej przesłanka powstania w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji, znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Za przyjęciem stanowiska, o braku przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przemawia również fakt, że przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania jest decyzja wydana w przedmiocie podatku akcyzowego. Pieniężny charakter zobowiązania powoduje, że jego wykonanie z natury rzeczy ma charakter odwracalny, gdyż w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi uiszczone już, a nienależne zobowiązanie będzie podlegać zwrotowi wraz z odsetkami, stanowiącymi swoistą formę odszkodowania. (por. postanowieniu NSA z dnia 28 kwietnia 2011 r., sygn. akt: I FSK 547/11, oraz powołane wyżej postanowienie NSA z dnia 14 czerwca 2012 r. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Dlatego też mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.