I SA/Lu 1210/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie: Przewodnicząca: Sędzia WSA Małgorzata Fita po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 1997 r. postanawia odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej [...] z dnia [...] r. wydaną w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 1997 r. Decyzja została doręczona Z. – dalej "strona skarżąca", dnia 21 sierpnia 2015 r. W dniu 22 września 2015 r. (data stempla pocztowego) strona skarżąca złożyła za pośrednictwem właściwego organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Zarządzeniem z dnia 22 października 2015 r. strona skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez: jej podpisanie zgodnie z zasadami reprezentacji, wskazanie adresu strony skarżącej oraz złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (odpis KRS), w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Pomimo prawidłowego doręczenia odpisu wezwania (zwrotne poświadczenie odbioru k. 13 akt sądowych), strona skarżąca nie uzupełniła wskazanych w nim braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie (art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: "ppsa"). Każde pismo strony powinno zawierać: podpisy strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 ppsa). Natomiast art. 46 § 2 ppsa nakłada na stronę obowiązek oznaczenia, jeśli jest pierwszym pismem w sprawie, miejsca zamieszkania, a w razie jego braku – adresu do doręczeń, lub siedziby stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników (...). Ponadto jeżeli skargę wnosi podmiot podlegający rejestracji w Krajowym Rejestrze Sądowym to w celu udokumentowania należytej reprezentacji strony skarżącej zobowiązany jest do przedłożenia dokumentu, z którego wynikałoby to umocowanie. Powszechnie przyjmuje się w praktyce sądowej, że dokumentem tym jest odpis KRS. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni (art. 49 § 1 ppsa). Sąd odrzuci skargę, wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia lub gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych (art. 58 § 1 pkt 2 i 3 ppsa) Mając na uwadze powyższe przepisy strona skarżąca była uprawniona skutecznie wnieść skargę na wskazaną na wstępie decyzję Dyrektora Izby Skarbowej doręczoną jej w dniu 21 sierpnia 2015 r. do dnia 21 września 2015 r. Tymczasem z akt sprawy wynika, że strona skarżąca nadała przesyłkę pocztową zawierającą skargę dopiero w dniu 22 września 2015 r. (data stempla pocztowego), a więc z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia. Ponadto jak wskazano wyżej, pomimo prawidłowo doręczonego wezwania strona skarżąca, nie usunęła wskazanych w nim braków formalnych. Wobec powyższego, skoro skarżąca spółka wniosła skargę z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia i nie uzupełniła w wyznaczonym terminie jej braków formalnych, to skargę stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 i 3 i § 3 ppsa należało odrzucić.