I SA/Lu 1222/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Marcin Małek po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienie płatnika z obowiązku pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego od dywidendy za 2012 r. p o s t a n a w i a 1) zwolnić A. W. od kosztów sądowych; 2) ustanowić dla A. W. doradcę podatkowego, którego wyznaczy Krajowa Rada Doradców Podatkowych. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynął wniosek A. W. o całkowite zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego w związku z trudną sytuacją materialną i zdrowotną. We wniosku skarżąca oświadczyła, że jedynym źródłem jej utrzymania jest dywidenda z tytułu posiadanych akcji w wysokości 699,33 zł miesięcznie oraz zasiłek celowy na zakup żywności w kwocie 150 zł miesięcznie. W skład majątku wnioskodawczyni wchodzi mieszkanie o powierzchni 54 m² oraz nieruchomość rolna o powierzchni 0,92 ha fizycznych. Uzasadniając wniosek skarżąca podniosła, iż jest przewlekle chora na cukrzycę typu 2, co wymaga przestrzegania ścisłej oraz kosztownej diety. Na miesięczne koszty utrzymania skarżącej składa się opłata za czynsz (369,18 zł), energię elektryczną (65,90 zł), gaz (100 zł), leki (43 zł) oraz bilet miesięczny MPK (60 zł) i telefon (5 zł). Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje: Instytucja przyznania prawa pomocy, zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym), lub gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). W niniejszej sprawie skarżąca domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie kwalifikowanego pełnomocnika (doradcy podatkowego). Instytucja prawa pomocy jest jednak wyjątkiem od ogólnej zasady ustanowionej w art. 199 p.p.s.a., zgodnie z którą strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Ciężar wykazania okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy, o których mowa w art. 246 § 1 p.p.s.a. spoczywa na stronie składającej wniosek o jego przyznanie. Oznacza to, że powinna ona poczynić wszelkie kroki mające na celu uprawdopodobnienie tych okoliczności. W ocenie orzekającego skarżąca wykazała w sposób wystarczający i skuteczny, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, jak i ustanowienia pełnomocnika bez uszczerbku w swoim utrzymaniu. Strona utrzymuje się bowiem jedynie z otrzymywanej dywidendy z tytułu posiadanych akcji pracowniczych w wysokości 699,33 zł miesięcznie. Tak niewielki dochód zmusza skarżącą do korzystania z pomocy opieki społecznej. Należy również dodać, że cały miesięczny dochód strony jest przeznaczany na zaspokajanie podstawowych potrzeb egzystencjalnych. Z tych powodów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 245 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.