I SA/Lu 1237/14

PostanowienieWSA w Lublinie2015-04-30

Skład orzekający: Wiesława Achrymowicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga spółki z ograniczoną odpowiedzialnością złożona przez jedynego członka zarządu, który został wykreślony z Krajowego Rejestru Sądowego w wyniku prawomocnego wyroku skazującego, może zostać uznana za skuteczne zainicjowanie postępowania sądowego, jeśli braki w składzie organów spółki nie mogą zostać uzupełnione z powodu braku możliwości skutecznego doręczenia korespondencji?
Ratio decidendi
Skarga spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, podpisana przez jedynego członka zarządu, który został wykreślony z Krajowego Rejestru Sądowego w wyniku prawomocnego wyroku skazującego, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 w związku z § 2 PPSA. Dzieje się tak, ponieważ braki w składzie organów spółki uniemożliwiające jej działanie nie mogą zostać uzupełnione, gdyż nie ma możliwości skutecznego doręczenia korespondencji spółce, która nie posiada organu uprawnionego do jej reprezentacji.
Stan faktyczny
Skarżąca spółka złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie podatku akcyzowego. Skargę podpisał M. K., który przedstawił odpis z KRS na dzień 25 grudnia 2014 r. Sąd wezwał spółkę do udokumentowania sposobu reprezentacji na dzień sporządzenia skargi, zakreślając termin siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to nie zostało wykonane. Sąd ustalił, że M. K., jedyny członek zarządu spółki, został wykreślony z KRS w wyniku prawomocnego wyroku skazującego.
Rozstrzygnięcie
Odrzucenie skargi i zwrot skarżącej spółce kwoty 100 zł tytułem wpisu od skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w L. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego postanawia I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącej spółce kwotę 100 (sto) złotych wpłaconą tytułem wpisu od skargi. Skargę z dnia 5 listopada 2014 r. podpisał M. K., który przedstawił odpis z Krajowego Rejestru Sądowego na dzień 25 grudnia 2014 r. Skarżąca spółka została zatem wezwana do udokumentowania sposobu jej reprezentacji na dzień sporządzenia skargi. W tym wezwaniu został zakreślony termin siedmiu dni na jego wykonanie i zawarto pouczenie o rygorze odrzucenia skargi, gdyby nie zostało ono wykonane. Wezwanie to odebrał M. K. i nie zostało ono wykonane. Sąd z urzędu uzyskał informację ze strony Sądu Rejonowego w L. Wydział Krajowego Rejestru Sądowego odnośnie wykreślenia z KRS jedynego członka zarządu skarżącej spółki – M. K. w konsekwencji wyroku skazującego, wydanego przez Sąd Rejonowy w L. w dniu [...] grudnia 2013 r. w sprawie sygn. [...] za czyn objęty art. 286 § 1 w zw. z art. 12 k.k. Wyrok ten uprawomocnił się w dniu 25 czerwca 2014 r. Wobec powyższego wymaga przypomnienia, że zgodnie z art. 28 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270 ze zm. - p.p.s.a.) osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy lub osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przy czym na podstawie art. 29 tej ustawy organ lub osoby uprawnione do działania w imieniu osób prawnych mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. W razie stwierdzenia braków w składzie właściwych organów, na podstawie art. 31 § 1 p.p.s.a. sąd wyznacza odpowiedni termin do ich uzupełnienia pod warunkiem, że dają się one uzupełnić. Jeśli zaś braki te nie dają się uzupełnić bądź gdy nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie, sąd odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 w związku z § 2 p.p.s.a. Przenosząc powyższe unormowania prawne na grunt okoliczności nin. sprawy trzeba stwierdzić, że skarżąca spółka już w dacie sporządzenia skargi nie miała organu uprawnionego do jej reprezentacji w postępowaniu sądowym. Wykreślenie z KRS M. K. - jedynego członka jej zarządu - stwierdzało stan rzeczy istniejący w wyniku prawomocnego wyroku skazującego. Wobec tego obowiązkiem przede wszystkim samej spółki było podjąć niezwłoczne działania w celu powołania organu uprawnionego do jej reprezentacji. Natomiast M. K. nie był uprawniony do podpisania skargi składanej w imieniu spółki w listopadzie 2014 r. W konsekwencji taka skarga nie mogła skutecznie zainicjować postępowania sądowego. W zaistniałych okolicznościach nie ma też podstaw do zobowiązywania spółki do uzupełnienia braków w zakresie organów uprawnionych do jej reprezentacji, skoro korespondencję sądową odbiera wyłącznie M. K., nieuprawniony do podejmowania działań w jej imieniu, a więc nie można skutecznie doręczyć spółce jakichkolwiek wezwań. Jak długo spółka nie podejmuje żadnych działań w kierunku powołania zarządu, tak długo nie jest uprawniona do złożenia skargi. Inną kwestią jest czy spółka będzie uprawniona do złożenia skargi z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności, kiedy zostanie już powołany organ legitymowany do jej reprezentowania m.in. w postępowaniu sądowym. Jednocześnie, skoro nie ma faktycznej możliwości doręczenia spółce wezwania do uzupełnienia braków w zakresie organu uprawnionego do jej reprezentacji (korespondencję sądową odbiera wyłącznie M. K.), to mamy do czynienia z sytuacją opisaną w art. 31 § 3 p.p.s.a., w której powyższych braków nie można uzupełnić. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie. W myśl natomiast § 2 tego artykułu z powodu m.in. braku w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej skarżącym, uniemożliwiającego jego działanie, sąd odrzuci skargę dopiero wówczas, gdy brak ten nie zostanie uzupełniony. Trzeba przy tym stwierdzić, że omawiane wezwanie ma rację bytu wyłącznie wówczas, gdy spółka w sposób prawidłowy odbiera korespondencję sądową. Natomiast w okolicznościach analizowanej sprawy korespondencję taką przyjmuje wyłącznie objęty wykreśleniem były członek jednoosobowego zarządu spółki. Tym samym brak jest możliwości doręczenia korespondencji skarżącej spółce zgodnie z wymogami, o których stanowi art. 67 § 2 p.p.s.a., a więc organowi uprawnionemu do reprezentowania skarżącej spółki przed sądem lub do rąk pracownika upoważnionego do odbioru pism. Nie można też tracić z pola widzenia tej okoliczności, że skarżąca spółka przez wiele miesięcy utrzymuje stan, w którym po prawomocnym wyroku skazującym nie został ukonstytuowany zarząd, a to oznacza, że spółka w rzeczywistości nie ma woli usunięcia braków w zakresie organu uprawnionego do jej reprezentacji, nie powołuje zarządu, w konsekwencji sama pozbawiła się uprawnienia do skutecznego inicjowania postępowań sądowych. Dlatego skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 i § 2 p.p.s.a. O zwrocie wpisu, jaki został zapłacony od skargi, orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego, a postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło