I SA/Lu 124/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Małysz po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia - odrzucić skargę. Z akt sprawy wynika, że A., zwana dalej "skarżącą", w imieniu której działa M. M., wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania podatkowego w sprawie podatku od nieruchomości za 2009r. Decyzja ta wydana została w postępowaniu prowadzonym w wyniku wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną. W wykonaniu zarządzenia z dnia 1.04.2014r. wezwano skarżącą do usunięcia braku formalnego przedmiotowej skargi przez złożenie dokumentów potwierdzającego, że M. M. jest uprawniony do jednoosobowego działania w jej imieniu wraz z tłumaczeniem na język polski przez tłumacza przysięgłego – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, przy czym wyjaśniono, że z dokumentu przesłanego przy piśmie z dnia 17.03.2014r. nie wynika, aby dotyczył on skarżącej (k-35 akt sądowych). Ponadto wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł – również z zakreśleniem 7 dniowego terminu i pouczeniem o rygorze odrzucenia skargi (k-37). Przesyłkę zawierającą wezwania przesłano wskazanemu przez skarżącą pełnomocnikowi do doręczeń. Jak wynika z potwierdzenia odbioru przesyłki, została ona doręczona adresatowi - wskazanemu przez skarżącą pełnomocnikowi do doręczeń - w dniu 16.04.2014r. (k- 47). Pomimo upływu zakreślonego terminu wezwania nie zostały wykonane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Opłacenie skargi stanowi niezbędny warunek do podjęcia dalszych czynności z nią związanych. W myśl bowiem art.220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz.270 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.", sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata oraz że w tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Stosownie przy tym do § 3 art.220 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Wobec powyższego, skoro pomimo prawidłowo doręczonego wezwania wraz ze stosownym pouczeniem skarżąca nie uiściła wpisu od skargi, skargę tę należało odrzucić. Niezależnie od powyższego zauważyć należy, że stosownie do art.28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, a zgodnie z art.29 p.p.s.a. organ albo osoby, o których mowa w art.28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Wykazanie umocowania jest konieczne dla nadania skardze prawidłowego biegu, gdyż prowadzenie postępowania przy nienależytej reprezentacji strony skutkuje jego nieważnością (por.: art.183 § 2 pkt 2 i 5 p.p.s.a.). W sytuacji, gdy pismo nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art.49 § 1 p.p.s.a.). Art.58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi przy tym, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych Jak wskazano wyżej, skarżąca wezwana została do usunięcia braku formalnego skargi przez wykazanie umocowania M.M.do działania w jej imieniu z pouczeniem, że niewykonanie wezwania w zakreślonym terminie 7 dni spowoduje odrzucenie skargi, jednak pomimo upływu zakreślonego terminu wezwania tego nie wykonała. Zauważyć przy tym należy, że wprawdzie przy piśmie z dnia 21.03.2014r. (data wpływu do Sądu) skarżąca złożyła dokument "wyciąg z rejestru handlowego i spółek" (k-31-32), jednak nie tylko obrazuje on wpisy według stanu na dzień 17.12.2012r., ale przede wszystkim nie wynika z jego treści, aby dotyczył skarżącej, skoro odnosi się do spółki o nazwie "B. Również zatem z powodu nieusunięcia braku skargi należało ją odrzucić. Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art.58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art.220 § 3 p.p.s.a. orzeczono, jak na wstępie.