I SA/Lu 1255/14

PostanowienieWSA w Lublinie2015-09-22

Skład orzekający: Wiesława Achrymowicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie podatku akcyzowego jest uzasadnione ze względu na ryzyko wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zwłaszcza w kontekście oczekiwania na orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej?
Ratio decidendi
Wykonanie decyzji Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie podatku akcyzowego zostało wstrzymane, ponieważ zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla skarżącego podatnika, który może być zmuszony do zaprzestania działalności gospodarczej w wyniku prowadzonej egzekucji. Dodatkowo, istotne znaczenie ma oczekiwanie na orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, które może wpłynąć na legalność zaskarżonej decyzji.
Stan faktyczny
Skarżący podatnik, "A" spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej dotyczącej podatku akcyzowego za lipiec 2012 r. Uzasadnił wniosek tym, że prowadzona egzekucja należności może skutkować koniecznością zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej. Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz po rozpoznaniu w dniu 22 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za lipiec 2012 r. w zakresie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. I SA/Lu 1255/14 Uzasadnienie Skarżący podatnik wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z tym uzasadnieniem, że prowadzona egzekucja należności, wynikających z wszystkich decyzji organu, może skutkować koniecznością zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej. Należy więc zważyć, że zgodnie z art. 61 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270 ze zm. - p.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Za utrwalone w doktrynie i orzecznictwie uznać należy stanowisko, że przez użyte w przywołanym przepisie pojęcie szkody należy rozumieć taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Ponadto dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Strona powinna przedstawić konkretne okoliczności i dowody wskazujące na to, że wykonanie aktu lub czynności spowoduje zaistnienie choćby jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Co do zasady należy zgodzić się ze skarżącym podatnikiem, że prowadzenie egzekucji należności, wynikających z zaskarżonych decyzji, niesie dla niego realne niebezpieczeństwo spowodowania trwałych i niekorzystnych skutków w sferze prowadzonej działalności gospodarczej. Ponadto, co ma bardzo istotne znaczenie, wynik nin. sądowej kontroli legalności jest uzależniony od stanowiska Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) i w związku z tym postępowanie sądowe należało zawiesić (o czym postanowiono odrębnie). Ocena przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji każdorazowo powinna być dokonana z uwzględnieniem całokształtu okoliczności sprawy, a więc także należało mieć w polu widzenia potrzebę oczekiwania na przyszłe orzeczenie TSUE, które będzie miało wpływ na wynik sądowej kontroli legalności zaskarżonej decyzji. Czas tego oczekiwania może spowodować wyegzekwowanie kwot podatku zgodnie z decyzjami kwestionowanymi przez podatnika ze skutkiem w postaci zakończenia działalności gospodarczej. Natomiast o legalności decyzji, będącej podstawą tej egzekucji przesądzi przyszłe orzeczenie TSUE. Z tych względów, wobec zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. należało postanowić jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło