I SA/Lu 126/09

PostanowienieWSA w Lublinie2009-08-31

Skład orzekający: Irena Szarewicz-Iwaniuk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy po uprawomocnieniu się postanowienia odmawiającego przyznania tego prawa może uchylić skutki prawomocności i wpłynąć na bieg terminu do uiszczenia wpisu od skargi?
Ratio decidendi
Ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, nawet jeśli nastąpiło w terminie określonym w ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu, nie może uchylić skutków prawomocności wcześniejszego postanowienia odmawiającego przyznania tego prawa. Wobec bezskutecznego upływu terminu do uiszczenia wpisu od skargi, skarga podlega odrzuceniu.
Stan faktyczny
R. B. złożył skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR dotyczącą renty strukturalnej, jednocześnie wnosząc o przyznanie prawa pomocy. Referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy, a postanowienie to stało się prawomocne. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi, jednak nie uiścił go w terminie, składając pismo zatytułowane "zażalenie na zarządzenie o wpłacie 200 zł", które potraktowano jako kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Szarewicz-Iwaniuk po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. B. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie renty strukturalnej p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W dniu 19 lutego 2009 r. R. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, za pośrednictwem Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa skargę na decyzję tego organu z dnia [...]nr [...] wydaną w przedmiocie renty strukturalnej. W skardze zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 12 maja 2009 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Postanowienie to wobec jego niezaskarżenia w ustawowym terminie stało się prawomocne. W związku z powyższym skarżący został zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 czerwca 2009 r. wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis wezwania został doręczony skarżącemu w dniu 15 czerwca 2009 r. (k. 35). W zakreślonym terminie skarżący skargi nie opłacił, natomiast w dniu 18 czerwca 2009 r. (data stempla pocztowego) złożył do sądu pismo zatytułowane "zażalenie na zarządzenie o wpłacie 200 zł" (k. 37). Ww. pismo zostało potraktowane jako kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy i rozpatrzone odrębnie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Odnosząc się do powyższego wskazać należy, że wprawdzie rozstrzygnięcie w przedmiocie prawa pomocy nie korzysta z powagi rzeczy osądzonej, ale skoro ma pełny przymiot prawomocności, to ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od wpisu od skargi, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu do jego uiszczenia, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej w tym przedmiocie rozstrzygnięcia i tym samym nie ma wpływu na bieg terminu określonego na podstawie art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej "ppsa"/ - por. postanowienie SN z dnia 21 kwietnia 1999 r. I CKN 1461/98, OSNC 1999/11/196. Dlatego też bezskuteczny upływ terminu do uiszczenia wpisu od skargi oznaczony w zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału skutkować musi jej odrzuceniem. Skoro, jak wynika z akt sprawy odpis ponownego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi został skarżącemu doręczony w dniu 15 czerwca 2009 r. /k. 35/, to siedmiodniowy termin do dokonania powyższej czynności upłynął z dniem 22 czerwca 2009 r. i nie budzi wątpliwości, iż skarga do dnia dzisiejszego nie została opłacona. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 220 § 3 ppsa należało orzec jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło