I SA/Lu 128/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Chitrosz po rozpoznaniu w dniu 16 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia : - odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W dniu 27 lutego 2009 r. J. P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 marca 2009 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości [...], w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie w zarządzeniu zostało zawarte pouczenie, iż wymienioną kwotę należy uiścić w kasie Sądu bądź na rachunek bankowy Sądu. W dniu 24 marca 2009 r., czyli w wyznaczonym terminie 7-dniowym, J. P. złożył pismo do sądu, do którego dołączył dwa znaki opłaty sądowej, każdy o nominale [...] Postanowieniem z dnia 6 kwietnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z powodu nieuiszczenia wpisu w sposób przewidziany przepisami prawa regulującymi postępowanie przed sądami administracyjnym. W dniu 2 maja 2009 r. J. P. złożył do sądu pismo opatrzone datą 3 maja 2009 r. wraz z dołączonym potwierdzeniem uiszczenia wpisu sądowego w kwocie [...] na rachunek bankowy sądu oraz kserokopią karty informacyjnej ze Szpitala Powiatowego 22 września 2008 r. Skarżący podał, iż zgubił numer rachunku bankowego sądu, a dodatkowo w sądzie poinformowano go o możliwości uiszczenia opłaty w formie znaczków opłaty sądowej. J.P. wskazał nadto na swoją trudną sytuację zdrowotną i finansową. Powyższe pismo zostało potraktowane jako wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Bezspornym w sprawie pozostaje, iż pismo zostało złożone w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uchybienie terminu spowodowało ujemne dla strony skutki, a strona wraz z wnioskiem dokonała czynności (art. 86 § 2 i art. 87 § 1 i 4 p.p.s.a.). Z istoty instytucji przywrócenia terminu wynika, iż dotyczy ona takich sytuacji, w których strona postępowania nie dokonała w terminie czynności, do jakich była zobowiązana. Może to przejawiać się w niedokonaniu czynności w ogóle, bądź dokonaniu czynności, lecz po upływie terminu. Wniosek o przywrócenie terminu powinien wskazywać na okoliczności uprawdopodabniające brak winy w uchybieniu terminu, co stanowi najistotniejszą przesłankę przywrócenia terminu. Brak winy polega na dopełnieniu obowiązku maksymalnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej natomiast do sądu należy ocena czy uprawdopodobnienie nastąpiło czy nie. Podstawą tej oceny powinien być obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r., V SA 793/03, Mon. Praw. 2002, nr 23, s. 1059). Na gruncie niniejszej sprawy trudno doszukać się okoliczności pozwalających na przywrócenie terminu. Skarżący we wniosku przyznał, iż "gdzieś zginęło mi konto na wasz rachunek", co pozwala twierdzić, iż znany był mu sposób regulowania należności sądowych. Błędne poinformowanie przez pracownika sądu, zakładając, iż fakt ten miała miejsce, nie ma znaczenia. Jeśli skarżący mimo pouczenia w wezwaniu o sposobie uiszczenia opłaty powziął wątpliwości w tym zakresie powinien był skontaktować się z sekretariatem tut. sądu, a nie pracownikiem kasy sądu powszechnego, w którym obowiązują odmienne możliwości opłacania pism sądowych. Jak wynika z dołączonej karty informacyjnej szpitala skarżący przebywał na oddziale w okresie od 18 lutego do 24 lutego 2009 r. a więc w okresie przed złożeniem skargi do sądu. W związku z tym okoliczność ta pozostaje bez związku z niniejszym postępowaniem. Należy uznać, iż uchybienie terminu było spowodowana brakiem należytej staranności, co przesądziło o braku podstaw do przywrócenia terminu. W świetle powyższych rozważań, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.