I SA/Lu 1280/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Wiesława Achrymowicz po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec 2009 r. w zakresie skargi postanawia odrzucić skargę. Skarżący otrzymał zaskarżoną decyzję w dniu 16 października 2014 r. W dniu 17 listopada 2014 r. bezpośrednio do sądu wpłynęła jego skarga na wyżej opisaną decyzję i w dniu 18 listopada 2014 r. została ona przekazana organowi, który wydał zaskarżoną decyzję. Następnie w dniu 26 listopada 2014 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Postanowieniem z dnia 29 stycznia 2015 r. odmówiono skarżącemu przywrócenia terminu do złożenia skargi i jest ono już prawomocne. Stosownie do art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270 z zm. - p.p.s.a.) skarżący był uprawniony skutecznie złożyć skargę w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W okolicznościach tej sprawy skarga jest więc spóźniona, bowiem skarżący był uprawniony do jej złożenia najdalej w dniu 17 listopada 2014 r. (ostatni dzień terminu trzydziestu dni przypadał na sobotę), przy czym należało ją złożyć za pośrednictwem organu, który wydał decyzję kwestionowaną w skardze. Natomiast skarżący do dnia 17 listopada 2014 r. nie złożył skargi za pośrednictwem ww. organu. Ustawodawca wyraźnie unormował sposób, w jaki skarga ma być złożona w określonym terminie. Wobec powyższego, skoro skarga okazała się być spóźniona w świetle treści art. 53 § 1 i art. 54 § 1 p.p.s.a., podlega ona odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i przy zastosowaniu art. 58 § 3 p.p.s.a. Z tych względów należało postanowić jak w sentencji.