I SA/Lu 129/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Małysz po rozpoznaniu w dniu 12 października 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej - p o s t a n a w i a - - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. R.J. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia z dnia [...] w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej, wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Swojego wniosku nie uzasadnił. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art.61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm./ wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże – jak wynika z § 3 tego artykułu - na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków /z wyjątkiem niemającym zastosowania w przedmiotowej sprawie/, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania; dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy. Kryterium ocenne zawarte w cytowanym przepisie nie zostało wprawdzie zdefiniowane przez ustawodawcę, jednakże przyjmuje się, iż chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona poprzez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego /postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004r., sygn.akt GZ 138/04, niepubl. – Lex Polonica/. W niniejszej sprawie wniosek skarżącego nie został uzasadniony. W sytuacji, gdy skarżący w żaden sposób nie uprawdopodobnił, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować wyrządzenie znacznej szkody czy trudnych do odwrócenia skutków, brak jest podstaw do uwzględnienia jego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Sam fakt, że skarżący nie zgadza się z zaskarżoną decyzją i uważa ją za wydaną z naruszeniem przepisów prawa, nie przesądza o zasadności wniosku o wstrzymanie jej wykonania. Oceniając przedmiotowy wniosek sąd miał na uwadze także sytuację rodzinną i majątkową skarżącego przedstawioną we wniosku o przyznanie prawa pomocy. Jednak okoliczności wskazane w tym wniosku /pozostawanie bezrobotnym bez prawa do zasiłku, obciążenie spłatami kredytu na zakup domu, korzystanie z finansowej pomocy rodziny, posiadanie domu i nieruchomości rolnej o powierzchni około 2 ha/ również nie dają podstaw do uznania, że zachodzi którakolwiek z wymienionych w art.61 § 3 powołanej wyżej ustawy przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Biorąc powyższe pod uwagę orzeczono jak na wstępie.