I SA/Lu 1300/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Niezgoda (sprawozdawca), Sędzia WSA Grzegorz Wałejko Protokolant Starszy asystent sędziego Anna Strzelec po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 22 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi L. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej - oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2015r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, dalej: "Samorządowe Kolegium Odwoławcze", "organ odwoławczy", po rozpatrzeniu odwołania L. G., dalej: "podatniczka", "wnioskodawczyni", skarżąca", utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta [...], dalej "Burmistrz", organ I instancji", z dnia [...] lipca 2015r. odmawiającą umorzenia zaległości w podatku od nieruchomości, stanowiących I i II ratę tego podatku za 2015r. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji i akt sprawy wynika, że wnioskiem z dnia [...] maja 2015r. (data wpływu do organu [...] maja 2015r.) podatniczka zwróciła się do Burmistrza o umorzenie jej w całości I i II raty podatku od nieruchomości wraz z odsetkami za 2015r. We wniosku podatniczka wyjaśniła, że zaległość w podatku, której umorzenia się domaga, związana jest z nieruchomością zajętą przez organ egzekucyjny. Jest to budynek magazynowy, w którym nie prowadzi ona żadnej działalności (a tylko na działalność gospodarczą jest on przeznaczony), nikt też nie jest zainteresowany jego wynajmem. Z tytułu podatku od nieruchomości nigdy nie miała żadnych zaległości, ale obecnie, gdy żyje z emerytury (937,70 zł wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym), nie jest w stanie go uiścić. Nie stać jej nawet na wykup wszystkich leków. Podatniczka ma 73 lata i – jak wskazała – jest w trudnej sytuacji życiowej, zdrowotnej i finansowej. Do wniosku dołączyła dokumenty, w głównej mierze związane z jej sytuacją zdrowotną oraz obrazujące jej sytuację finansową. Decyzją z dnia [...] lipca 2015r. Burmistrz odmówił podatniczce umorzenia zaległości podatkowej w podatku od nieruchomości za 2015r. W toku postępowania organ podatkowy ustalił miesięczne zobowiązania podatniczki związane z utrzymaniem mieszkania, wziął pod uwagę koszt zakupu leków w okresie od stycznia do marca 2015r. oraz orzeczenie lekarza orzecznika ZUS, zgodnie z którym nie jest ona zdolna do samodzielnej egzystencji do [...] listopada 2017r. Organ wskazał, iż suma - po dokonanych potrąceniach z emerytury w toku prowadzonej egzekucji przez Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w L. – pozostała w dyspozycji podatniczki, wynosi [...] zł. Wskazał także, że wnioskodawczyni posiada majątek: lokal mieszkalny, nieruchomości położone w Ś., nieruchomość gruntową zabudowaną budynkiem pensjonatu w stanie surowym i nieruchomość gruntową niezabudowaną położoną w N.. Nieruchomości te obecnie nie są zajęte i pozostają w całkowitym zarządzie podatniczki. Organ wyraził ocenę, że sytuacja podatnika jest trudna, ale brak środków na zapłatę zaległości podatkowej nie przesądza automatycznie o konieczności udzielenia ulgi, bo o zdolności płatniczej świadczą nie tylko bieżące dochody, lecz także posiadany majątek i w tym kontekście stwierdzono, iż co do wnioskodawczyni nie można mówić o "ważnym interesie podatnika" (znaczne obniżenie zdolności płatniczych dłużnika, znalezienie się w trudnej sytuacji życiowej, której nie mógł przewidzieć lub jej zapobiec). Nie znaleziono także przesłanek do uznania zaistnienia "ważnego interesu publicznego", będącego dyrektywą postępowania nakazującą respektowanie wartości wspólnych dla całego społeczeństwa, potrzebą, której zaspokojenie powinno służyć zbiorowości lokalnej. W ocenie organu pozytywne rozpatrzenie wniosku byłoby korzystne jedynie dla podatniczki, natomiast z dochodów budżetowych realizowane są zobowiązania własne gminy, służące ogółowi społeczeństwa. W ocenie organu obecna materialna i zdrowotna sytuacja podatniczki nie cechuje się wyjątkowością charakterystyczną dla wypadków losowych. Wnioskodawczyni posiada bowiem stały miesięczny dochód, składniki majątkowe, jakimi może dysponować oraz reguluje inne zobowiązania. Na koniec organ nadmienił, że wcześniej umorzono podatniczce III i IV ratę podatku od nieruchomości za 2013r. oraz I, II, III i IV ratę podatku od nieruchomości za 2014r. wraz z odsetkami. W odwołaniu od powyższej decyzji podatniczka, podobnie jak we wniosku o umorzenie, powoływała się na swoją trudną sytuację materialną i zdrowotną, na podeszły wiek swój i swojego byłego męża, z którym mieszka i którym się opiekuje. Podnosiła, że od [...] października 2014r., to jest od czasu licytacji nieruchomości, iż licytowane nieruchomości nie są zwolnione od zajęcia egzekucyjnego. Nic jej nie wiadomo o wykreśleniu wpisów zajęcia. Argumentowała, że w tej sytuacji nie może sprzedać swego majątku, zaś jedyny jej dochód w postaci emerytury nie wystarcza na opłatę mieszkania, mediów i zakup leków. Wskazała jednocześnie na nieracjonalność argumentacji organu, iż reguluje zobowiązania związane z bieżącą, podstawową egzystencją, a nie uiszcza podatku od nieruchomości, której nikt nie chce wynająć. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu I instancji, nie znajdując podstaw do udzielenia podatniczce wnioskowanej ulgi. W uzasadnieniu swojego stanowiska Kolegium wyjaśniło, że: podatniczka ma 73 lata, jest w złym stanie zdrowia, zamieszkuje z byłym mężem w wieku lat 81, schorowanym i wymagającym opieki w mieszkaniu w L.. Po potrąceniach otrzymuje do własnej dyspozycji emeryturę w wysokości 937,70 miesięcznie. Jak wynika z kopii faktur dołączonych do wniosku o umorzenie zaległości oraz do odwołania, z powodu konieczności wykupienia leków wydała w okresie styczeń - marzec 2015 roku - [...] zł, a w okresie maj - lipiec 2015 roku - [...] zł. Miesięczne utrzymanie mieszkania wynosi obecnie [...] zł (tytułem czynszu) i po około [...] zł i [...] zł opłat za gaz i energię elektryczną. Z własnością zamieszkiwanego lokalu związana jest konieczność uiszczania podatku od nieruchomości ([...] zł rocznie) i opłaty za użytkowanie wieczyste gruntu stanowiącego własność Skarbu Państwa ([...] zł rocznie). Dalej organ podał, że podatniczka jest właścicielką m.in. nieruchomości o pow. 1869 m2 położonej w Ś. przy ul. [...] [...] stanowiącej działkę nr [...], dla której Sąd Rejonowy L.-Z. w L. z siedzibą w Ś. prowadzi księgę wieczystą Lu [...]. Z treści księgi wieczystej wynika, że nieruchomość nie jest obciążona hipotecznie. W dziale III księgi wieczystej wpisano ostrzeżenie o toczącym się postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym przez Skarb Państwa -Naczelnika I Urzędu Skarbowego w L., co potwierdza wydruk treści KW na dzień wydania decyzji. Następnie organ, powołując się na treść art. 67a §1 pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2015 r., poz. 613 – dalej: O.p.), wskazał, że umorzenie zaległości podatkowej uzależnione jest od wystąpienia po stronie podatnika ważnego interesu lub zaistnienia interesu publicznego, który przemawia za udzieleniem tej ulgi. Treść normy art. 67a §1 pkt 3 O.p., gdzie zawarto sformułowanie, że organ podatkowy "może umorzyć", wskazuje, iż organ orzekający korzysta ze swobody uznania administracyjnego, tj. nawet w przypadku stwierdzenia przesłanek z art. 67a §1 jest władny odmówić uwzględnienia wniosku podatnika. Dalej organ wyjaśnił, że w potocznym rozumieniu ustawowego pojęcia "ważnego interesu podatnika" - każda udzielona ulga w spłacie zobowiązań podatkowych jest uzasadniona interesem podatnika, ponieważ uwalnia go od konieczności zapłaty określonej kwoty pieniężnej, tym samym poprawiając aktualną sytuację finansową podatnika. Niewątpliwie umorzenie zaległości podatkowej wpłynęłoby korzystnie na sytuację finansową podatniczki, co wynika z samej istoty instytucji umorzenia. Niemniej orzecznictwo sądowoadministracyjne ukierunkowuje pojęcie ważnego interesu podatnika wskazując, iż "ważny interes podatnika" to sytuacja w której z powodu nadzwyczajnych, losowych przypadków, podatnik nie jest w stanie uregulować zaległości podatkowych tracąc możliwości zarobkowania lub majątek. W postępowaniu podatkowym rozważono sytuację ekonomiczną wnioskodawczyni, uwzględniając uzyskiwane dochody, ponoszone wydatki (także związane z leczeniem) oraz stan jej zdrowia. W konsekwencji sytuację tę uznać należy za trudną. Niemniej sytuacja ta trwa co najmniej od 2013r., gdyż w odniesieniu do 2013 i 2014r. stosowano umorzenie zaległości w podatku od nieruchomości. Ważny interes podatnika w niniejszej sprawie nie może polegać na wieloletnim zniweczeniu konsekwencji przysługiwania prawa do nieruchomości - którą to konsekwencją jest powstanie obowiązku podatkowego w podatku od nieruchomości, a następnie powstanie zobowiązania podatkowego. Toteż sytuacji tej brak waloru wyjątkowości i nieprzewidywalności, a wręcz ma charakter stały i powtarzalny. Powołując się na orzecznictwo sądowoadministracyjne organ wskazał, że z uwagi na charakter podatku od nieruchomości nie jest przesłanką do umorzenia zaległości w tym podatku wskazanie przez podatnika notorycznego braku środków pieniężnych na zapłatę podatku jako ważnego interesu podatnika, tak samo fakt nieprzynoszenia dochodów przez nieruchomość. Cechy dowolności nie nosi również - podważane przez stronę - ustalenie organu podatkowego odnośnie braku zajęcia i pozostawania nieruchomości w zarządzie podatniczki, bowiem informacja taka wynika z pisma Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w L. z dnia [...] czerwca 2015r., złożonego do akt. Samorządowe Kolegium Odwoławcze podzieliło stanowisko Burmistrza, iż po stronie skarżącej nie wystąpiły przesłanki zastosowania ulgi w postaci umorzenia zaległości podatkowej w podatku od nieruchomości za 2015r. - I i II raty. Nie zaistniał ważny interes podatnika w udzieleniu ulgi w postaci umorzenia wnioskowanej zaległości podatkowej wraz z odsetkami. Odnosząc się do przesłanki interesu publicznego, rozumianej jako dyrektywę postępowania nakazującą mieć na uwadze respektowanie wartości wspólnych dla całego społeczeństwa, takich jak sprawiedliwość, bezpieczeństwo, zaufanie obywateli do organów władzy organ odwoławczy argumentował, że przesłanka interesu publicznego winna zostać stwierdzona, kiedy zaistnieje pewne istotne dobro służące zbiorowości lokalnej lub służące całemu społeczeństwu, które uzasadnia słuszność uczynienia wyjątku od konstytucyjnej zasady ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych wynikającej z treści art. 84 Konstytucji RP. W ocenie Kolegium, taka nadzwyczajna sytuacja, uzasadniająca uczynienie wyjątku od zasady równości i powszechności opodatkowania nie zaistniała. Na powyższą decyzję podatniczka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w L.. Zarzucając nieuwzględnienie przez organ jej bardzo trudnych warunków życiowo-materialnych, w jakich się znalazła i braku możliwości zapłacenia podatku, wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej. Wskazała, że na nieruchomości, której dotyczy podatek, był już ustanawiany zarząd, który przez rok nie znalazł nikogo chętnego do wynajęcia tej nieruchomości. Skarżąca nadal (od 11 lat) pozostaje w sytuacji bez wyjścia. Zajęte nieruchomości – w tym pensjonat w N. (niewykończony, mający stanowić "Dom Spokojnej Starości") były licytowane, jednak brak było chętnych nabywców, a skarżąca wciąż jest zmuszona płacić od nich podatki od nieruchomości. Skarżąca argumentowała, że żyje bardzo skromnie, nie zawsze ma środki finansowe na wykup leków a podstawowe opłaty musi opłacać, by nie być eksmitowana. Nieruchomości w N. i w Ś. sprzedać ani wydzierżawić nie może, gdyż mają w księgach wieczystych wpisy: "zagrożone licytacją". Zaś na zapłacenie zaległości w podatku od nieruchomości nie posiada żadnych środków finansowych. Żyje z emerytury, ledwo starcza jej na bieżące, skromne utrzymanie i wykup leków. Jest to sytuacja dla niej bez wyjścia. Z treści skargi wynika też, że strona ma poczucie niesprawiedliwości, jaka ją spotkała ze strony organów skarbowych w sposób niesłuszny i niezawiniony, bowiem w jej ocenie kłopoty finansowe jakie ją spotykają i sytuacja życiowa w jakieś się obecnie znajduje (zły stan zdrowia, brak możliwości dysponowania swoimi nieruchomościami ze względu na postępowanie egzekucyjne, stan niepewności finansowej od kilkunastu lat) jest powodem niezasadnego "dopisania" jej "około 100% podatku dochodowego za 1999r. wraz z odsetkami" z tytułu sprzedaży akcji, pomimo że należny podatek z tego tytułu zapłaciła w stosownym czasie i we właściwej – w jej ocenie – wysokości. Korzystne dla niej rozstrzygnięcie tutejszego Sądu, w kontekście całej przedstawionej przez skarżącą sytuacji, byłoby sprawiedliwe i przynajmniej przejściowo polepszające jej sytuację. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. Na rozprawie w dniu [...] kwietnia 2016r. skarżąca złożyła do akt postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w L. z dnia [...] lutego 2016r. w kserokopii, dokument dotyczący zajęcia nieruchomości przez organ egzekucyjny z dnia [...] listopada 2015r. w kserokopii oraz okazała decyzję ZUS dotyczącą waloryzacji emerytury od dnia [...] marca 2016r. w kserokopii, orzeczenie lekarza orzecznika ZUS z dnia [...] maja 2014r. w kserokopii, 17 kserokopii faktur ze stycznia, lutego i marca 2016r., dotyczących wydatków skarżącej na leki, oraz kserokopie dwóch poleceń przelewów obejmujących wydatki na rzecz wspólnoty mieszkaniowej, 7 kart stanowiących kserokopie dokumentów dotyczących wydatków skarżącej na poczet opłat za użytkowanie wieczyste, telefon, gaz, energię elektryczną, czynszu za mieszkanie, wymiany ciepłomierza, podatku od nieruchomości, dotyczących 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działania administracji publicznej pod kątem zgodności tych działań z prawem. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej "P.p.s.a") kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 §2 P.p.s.a., sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem rozstrzygnięć administracji publicznej. Zatem, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny poddany kontroli Sądu, niezbędne jest uprzednie stwierdzenie, że w postępowaniu doszło do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c P.p.s.a.) lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). W ocenie Sądu w sprawie nie doszło do naruszenia prawa, o którym mowa w zacytowanym przepisie, zatem skargę należało oddalić. Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do oceny, czy organy podatkowe zasadnie odmówiły umorzenia zaległości podatkowych w podatku od nieruchomości za 2015 r.(I i II rata podatku). Kwestię umorzenia zaległości podatkowych reguluje przepis art. 67a §1 pkt 3 O.p., zgodnie z którym organ podatkowy, na wniosek podatnika, z zastrzeżeniem art. 67b, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym, może umorzyć w całości lub w części zaległości podatkowe, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną. Decyzje wydawane na podstawie art. 67a §1 pkt 3 O.p. należą do decyzji uznaniowych, o czym świadczy zawarte w §1 zacytowanego przepisu sformułowanie "może". To oznacza, że w każdym przypadku stosowna decyzja podjęta będzie w ramach uznania organu podatkowego. Organ bowiem nie jest zobowiązany do udzielenia ulgi - nawet wówczas gdy organ stwierdza, iż w sprawie wystąpiła przesłanka w postaci " ważnego interesu podatnika". Nawet zatem w sytuacjach wystąpienia okoliczności wynikających z ważnego interesu podatnika organ nie jest bezwzględnie zobowiązany do rozstrzygnięcia zgodnie z wnioskiem podatnika. Sądowa kontrola legalności takiego rozstrzygnięcia jest w tym wypadku ograniczona gdyż sąd administracyjny nie jest władny wkraczać w sferę uznania organów podatkowych. Sąd nie jest uprawniony, ani do oceny słuszności, ani celowości zaskarżonej decyzji. To wszystko nie oznacza jednak zupełnej dowolności organu co do sposobu rozstrzygnięcia wniosku o umorzenie zaległości podatkowych. Decyzja taka wymaga stosownego uzasadnienia. W literaturze i orzecznictwie sądowym wskazuje się, że uznanie administracyjne wyraża się nie w swobodzie oceny istnienia w stanie faktycznym przesłanek, ale w możliwości negatywnego dla podatnika rozstrzygnięcia nawet w sytuacji ich występowania (wyrok NSA z dnia 12 października 1999 r., I SA/Łd 1160/97, POP 2001, nr 4, poz. 93). Podkreślenia wymaga, iż decyzje w tym przedmiocie, jako decyzje uznaniowe, podlegają kontroli sądu administracyjnego jedynie w ograniczonym zakresie: Sąd nie jest władny oceniać, czy dokonany przez organ administracji państwowej wybór jest słuszny czy też nie. Innymi słowy, sąd nie jest uprawniony do badania merytorycznej zasadności (celowości) decyzji administracyjnej, ponieważ takie rozstrzygnięcie należy wyłącznie do organów administracyjnych. Poddaną sądowej kontroli decyzję uznaniową sąd bada pod kątem zgodności z przepisami proceduralnymi, ocenia czy organ prawidłowo zgromadził materiał dowodowy, czy wyciągnięte wnioski w zakresie merytorycznym decyzji o odmowie umorzenia należności mają swoje uzasadnienie w zebranym w sprawie materiale dowodowym oraz, czy dokonana ocena mieści się w ustawowych granicach, zaś wyciągnięte wnioski są logiczne i poprawne. Skarżąca wnioskowała o umorzenie zaległości argumentując niemożność ich uregulowania trudną sytuacją życiową i zdrowotną (podeszły wiek, zły stan zdrowia jej i byłego męża z którym mieszka) jak i trudną sytuacją finansową (niewysoka emerytura, postępowanie egzekucyjne wobec nieruchomości będących jej własnością, brak możliwości czerpania z tych nieruchomości jakiegokolwiek dochodu dzięki ich wynajęciu czy wydzierżawieniu). Organy podatkowe w niniejszej sprawie musiały przeprowadzić rzetelne postępowanie dowodowo-wyjaśniające celem zbadania dokładnie sytuacji podatniczki i – następnie - oceny czy w sprawie zachodzą przesłanki "ważnego interesu podatnika" lub "interesu publicznego". Prawidłowo wyjaśniły organy, że ważny interes podatnika to sytuacja, w której z powodów nadzwyczajnych, losowych przypadków, podatnik nie jest w stanie uregulować zobowiązań wobec Skarbu Państwa, może o tym świadczyć również trudna sytuacja podatnika w jakiej się znalazł, nawet bez działania tych okoliczności nadzwyczajnych, losowych. W przypadku kryterium interesu publicznego prawidłowo organ wskazał, że należy w tym przypadku odwołać się do wartości uniwersalnych, takich jak sprawiedliwość i równość wobec prawa, dobro wspólnoty lokalnej, zaufanie do organów państwa, które skutkuje podporządkowaniem się narzuconym regułom postępowania. W ocenie Sądu organy podatkowe w ramach postępowania dowodowego zebrały całościowo materiał dowodowy, który pozwolił na dokonanie oceny sytuacji materialnej podatnika pod kątem możliwości zastosowania omawianej ulgi w spłacie zaległości i na tej podstawie należycie wyjaśniły stan faktyczny sprawy, a następnie w sposób zgodny z zasadą swobodnej oceny dowodów dokonały jego oceny. W kontekście złożonych i okazanych przez skarżącą na rozprawie dokumentów wyjaśnić należy, że ocena decyzji, poddanej sądowo-administracyjnej kontroli, winna być dokonywana przez ten sąd według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania decyzji, i – co istotne - na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego, do momentu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wszelkie okoliczności mające miejsce po dacie wydania decyzji nie mogą mieć znaczenia dla oceny jej zgodności z prawem, nie mogą być brane pod uwagę przez sąd w tym postępowaniu, nawet choćby były dla strony korzystne w kontekście oceny jej sytuacji życiowej, możliwości finansowych. Dalej należy stwierdzić, że sytuacja skarżącej została zbadana i wzięta pod uwagę przy rozpoznaniu sprawy przez organy. W aktach sprawy zgromadzonych przez organ znajduje się Oświadczenie w sprawie aktualnej sytuacji materialnej i rodzinnej podatnika z dnia [...] maja 2015r. oraz liczne dokumenty i ich kserokopie, dotyczące stanu zdrowia skarżącej i jej byłego małżonka, zamieszkującego z nią, wydatków związanych z bieżącym utrzymaniem ponoszonych przez skarżącą. Z uzasadnienia decyzji wynika, że organ wziął pod uwagę argumentację skarżącej zawartą we wniosku o umorzenie i w odwołaniu od decyzji organu I instancji, co znalazło odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Przyznał zresztą, ze sytuację podatniczki ocenia jako trudną. W aktach sprawy znajdują się też protokoły z trzeciej licytacji nieruchomości należących do skarżącej, z dnia [...] października 2014r., z których wynika, iż w przypadku każdej z tych nieruchomości nikt nie przystąpił do licytacji. Zgodnie zaś z art. 111k §1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2014r. poz. 1619 ze zm.), jeżeli po trzeciej licytacji żaden z wierzycieli nie przejął nieruchomości na własność, uchyla się zajęcie nieruchomości. Nowa egzekucja z tej samej nieruchomości może być wszczęta nie wcześniej niż po upływie 12 miesięcy od dnia uchylenia zajęcia nieruchomości. Z pisma Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w L. z [...] czerwca 2015r. wynika, że w dniu [...] października 2014r. organ przeprowadził bezskuteczną egzekucję z nieruchomości, należących do skarżącej, położonych przy [...] w Ś. oraz przy ul. [...] w N. i że nie są obecnie (czyli na dzień [...] czerwca 2015r.) zajęte przez ten organ i pozostają w całkowitym zarządzie skarżącej. W kontekście powołanego pisma, trudno odmówić racji organowi podatkowemu, rozstrzygającemu w datach widniejących na decyzjach, iż twierdził wówczas o niezajęciu nieruchomości skarżącej. Należy zatem ocenić, że w przedmiotowej sprawie organ wskazał, jakie okoliczności doprowadziły go do odmowy umorzenia należności, wskazując na brak wystąpienia w sprawie przesłanki ważnego interesu podatnika lub też interesu publicznego. Przedstawienie przez organy takiej argumentacji w ocenie sądu pozwala na przyjęcie, że decyzja organów nie nosi cech dowolności lecz wynika z wzięcia pod uwagę szeregu okoliczności mających wpływ na treść rozstrzygnięcia. Konkludując należy uznać, że organy wszechstronnie rozważyły i oceniły wszystkie aspekty faktyczne i prawne niniejszej sprawy, a także wzięły pod uwagę okoliczności podnoszone przez skarżącą (oczywiście te mające znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy w przedmiocie umorzenia zaległości) i w wyniku tej oceny podjęte zostały decyzje, dlatego Sąd nie znalazł podstaw do uznania ich za niezgodne z prawem, w szczególności nie dopatrzył się zarzucanych w skardze naruszeń przepisów postępowania, jak i prawa materialnego w postaci art. 67a O.p. Okoliczności powstania zobowiązania podatkowego z tytułu sprzedanych akcji w 1999r. i związane z tym decyzje podatkowe organów, które - w jej ocenie - doprowadziły skarżącą do trudnej sytuacji finansowej oraz ogólnie pojęte zarzuty skierowane do organów podatkowych, nie mogą być wzięte pod uwagę przez Sąd w tym postępowaniu i nie mogą podlegać ocenie co do ich zasadności. Niezależnie od powyższego należy zauważyć, że nic nie stoi na przeszkodzie aby strona, gdy uzna, iż wystąpiły nowe okoliczności w stosunku do stanu faktycznego z dnia podejmowania zaskarżonej decyzji, złożyła ponowny wniosek o zastosowanie wobec niej wnioskowanej ulgi w spłacie zaległości podatkowej. Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił.