I SA/Lu 1309/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata A. Z. o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi A.W. o wznowienie postępowania w sprawie sygn. akt I SA/Lu 329/13 ze skargi A.W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec 2007 r. postanawia przyznać adwokatowi A. Z., prowadzącemu Kancelarię Adwokacką w Lublinie, kwotę [...] która obejmuje podatek od towarów i usług w wysokości [...] tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu, którą to kwotę wypłacić z sum budżetowych Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie). Postanowieniem z dnia 20 lutego 2014 r. odrzucona została skarga A. W. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie sygn. akt I SA/Lu 329/13. Pełnomocnik skarżącego ustanowiony z urzędu złożył pismo, w którym stwierdził, że nie ma podstaw do sporządzenia w sprawie skargi kasacyjnej i jednocześnie wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, które według złożonego oświadczenia, nie zostały pokryte w żadnym zakresie. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.12.270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U.13.461 – dalej jako rozporządzenie). Do czynności, za które adwokat ma prawo otrzymać wynagrodzenie należy między innymi sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej adwokat powinien otrzymać 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1 tego przepisu, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W niniejszej sprawie minimalna stawka wynagrodzenia adwokata, zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, wynosi 240 zł. Zatem kwota wynagrodzenia należnego w tej sprawie za pomoc prawną z urzędu to 120 zł, którą należało zwiększyć o kwotę podatku od towarów i usług, zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia, według stawki 23 % tego podatku. Z tych względów należało postanowić jak w sentencji.