I SA/Lu 1312/98

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi PHHD "R." s.c. w S. - Elżbieta K., Stanisław C., Andrzej G. na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł w Warszawie z dnia 27 sierpnia 1998 r. (...) w przedmiocie wymiaru cła - oddala skargę. Zaskarżoną decyzją Prezes Głównego Urzędu Ceł, utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Celnego w T. (...) z dnia 7 lipca 1998 r., uchylającą, decyzję zawartą w JDA SAD (...) z dnia 13 lutego 1997 r. w sprawie wymiaru cła od towarów importowanych ze Słowacji. W uzasadnieniu swojej decyzji Prezes Głównego Urzędu Ceł podał, iż przedmiotem importu ze Słowacji była przędza akrylowa, zaklasyfikowana według kodu PCN 5509 32 90 0 taryfy celnej, w stosunku do której zastosowano obniżoną stawkę celną w wysokości "0" procent, zgodnie z przepisami par. 1, par. 2 ust. 1 pkt 4 lit. "c" i par. 3 cytowanego w sentencji rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 grudnia 1995 r. w sprawie ceł na towary przywożone z zagranicy /Dz.U. nr 151 poz. 737/ na podstawie przedłożonego świadectwa przewozowego EUR.1. W związku z wątpliwościami Urzędu Celnego odnośnie prawidłowości ustalenia statusu pochodzenia towaru, przedmiotowe świadectwo przewozowe EUR.1 zostało przesłane do weryfikacji słowackim władzom celnym - na podstawie art. 18 Protokołu nr 7 Środkowoeuropejskiej Umowy o Wolnym Handlu CEFTA. Po przeprowadzonej weryfikacji słowackie władze celne poinformowały, iż towar wymieniony w świadectwie przewozowym EUR.1 (...) z dnia 11 lutego 1997 r. nie jest towarem pochodzącym ze Słowacji, w rozumieniu Protokołu nr 7 Umowy CEFTA. W związku z powyższym Dyrektor Urzędu Celnego w T. wznowił postępowanie, gdyż zaszły okoliczności określone w art. 240 par. 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, a następnie decyzją z dnia 7 lipca 1998 r. dokonał ponownego wymiaru należności celnych z zastosowaniem stawki celnej zawieszonej. Od powyższej decyzji Dyrektora Urzędu Celnego w T., strona złożyła odwołanie z wnioskiem o jej uchylenie i zastosowanie obniżonej stawki celnej. Rozpatrując odwołanie Prezes Głównego Urzędu Ceł podał, iż obniżone stawki celne na towary pochodzące z krajów sygnatariuszy Umowy CEFTA stosuje się po łącznym spełnieniu następujących warunków: - określenia takich stawek w taryfie celnej stanowiącej załącznik nr 1 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 grudnia 1995 r., - udokumentowania pochodzenia towarów z kraju członkowskiego CEFTA świadectwem przewozowym EUR.1. /lub formularzem EUR.2 dla przesyłek zawierających produkty pochodzące, których wartość nie przekracza 5.110 ECU/, spełniającym wymogi Protokołu nr 7 Umowy CEFTA, - bezpośredniego przywozu do Polski towarów z obszaru CEFTA lub w tranzycie przez inne terytorium pod warunkiem, że podczas tranzytu towary znajdowały się pod dozorem celnym. W przedmiotowej sprawie dowody, na podstawie których Dyrektor Urzędu Celnego w T. ustalił istotne dla sprawy okoliczności faktyczne okazały się nieprawdziwe. Towar, na który wystawiono przedmiotowe świadectwo przewozowe EUR.1 (...) nie posiada statusu produktu pochodzącego ze Słowacji w rozumieniu postanowień Protokołu nr 7 Umowy CEFTA, co potwierdza otrzymany od słowackiej administracji celnej wynik weryfikacji. Obniżona stawka celna została więc zastosowana niezasadnie i w związku z tym Dyrektor Urzędu Celnego w T. prawidłowo dokonał, decyzją z dnia 7 lipca 1998 r. ponownego wymiaru należności celnych według stawki celnej zawieszonej w wysokości 8 procent. Jednocześnie Prezes Głównego Urzędu Ceł stwierdził, iż w sentencji decyzji Dyrektora Urzędu Celnego w T. podano błędnie jako podstawę prawną przepisy ustawy Prawo celne zamiast ustawy Kodeks celny. Powyższy błąd nie wpływa na prawidłowość rozstrzygnięcia merytorycznego decyzji, gdyż uregulowania dotyczące zasady stosowania cła według stanu towaru i według stawek obowiązujących w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego zawarte zarówno w Prawie celnym, jak i w Kodeksie celnym, nie zmieniły się. Skargę na powyższą decyzję wniosła spółka "R." domagając się jej uchylenia. Skarżący nie podając przepisów prawa materialnego jak i przepisów postępowania które zostały naruszone przez organ i w konsekwencji miały wpływ na treść rozstrzygnięcia kwestionuje prawidłowość zaskarżonej decyzji. W ocenie skarżącej spółki opinia: słowackiej Izby Gospodarczej Przemysłowo-Handlowej przesądzać powinna o preferencyjnej stawce celnej przedmiotowego towaru. Podniesiono również, iż polskie organy celne mając wątpliwości związane z pochodzeniem towaru winny wcześniej przeprowadzić procedurę sprawdzającą przed dopuszczeniem tego towaru do obrotu na polski obszar celny. Niewłaściwe w ocenie strony postępowanie organów celnych naraziło ją na niezawinione straty. W odpowiedzi na skargę wnoszono o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Rozpoznając skargę Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Decyzja dopuszczająca przedmiotowy towar do obrotu na polski obszar celny wydana została w czasie obowiązywania przepisów ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. - Prawo celne /t.j. Dz.U. 1994 nr 71 poz. 312 ze zm./, które nakładały na podmiot dokonujący obrotu towarowego z zagranicą określone obowiązki. Obowiązki te wynikały z art. 50 ust. 1 i 2 Prawa celnego oraz wydanego z upoważnienia tejże ustawy /art. 50 ust. 3 i 5/ zarządzenia Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia 6 lipca 1995 r. w sprawie wniosków o wszczęcie postępowania celnego /M.P. nr 34 poz. 411/. Strona dokonując odprawy celnej nie wskazała, iż towar celny został wyprodukowany z surowca nie pochodzącego z krajów sygnatariuszy Umowy CEFTA, jakkolwiek ta okoliczność była stronie znana. Taki stan rzeczy, jak również przedstawione w chwili dokonywania odprawy celnej świadectwo EUR.1 nie dawało podstaw polskim organom celnym do kwestionowania stanu towaru /między innymi pochodzenia towaru celnego/. Dopiero nowo ujawnione okoliczności wykazały, iż faktycznie przedmiotem przywozu był towar celny, którego pochodzenie uniemożliwiało zastosowanie wobec niego obniżonej stawki celnej. W związku z tym nie można mieć zastrzeżeń co do sposobu weryfikacji decyzji ostatecznej, mocą której dopuszczono towar na polski obszar celny. W wyniku wszczętego postępowania o wznowienie ustalono, iż do przedmiotowego towaru celnego nie może być zastosowana obniżona stawka celna. Zgodnie bowiem z Protokołem nr 7 do Umowy CEFTA /art. 2 i art. 6/, który zawiera definicję pojęcia "produkty pochodzące" oraz zasady ustalania pochodzenia, a nadto sposoby, i formy dokumentowania tego pochodzenia nie pozwalają na zastosowanie stawek obniżonych do produktu "niepochodzącego" w rozumieniu tego Protokołu. Stosownie do art. 17 ww. Protokołu nr 7 świadectwo przewozowe EUR.1 jest wystawiane przez władze celne kraju eksportera na pisemny wniosek eksportera, co nie oznacza, iż takie świadectwo nie może być zweryfikowane przez władze celne kraju eksportu w warunkach art. 32 tego Protokołu, które to władze są jedynym organem właściwym do weryfikacji i co za tym idzie organ celny kraju importu jest związany dokonana weryfikacją. Wyniki postępowania przeprowadzonego przez słowackie władze celne wykazały, iż wyeksportowana ze Słowacji przędza akrylowa, której słowackie preferencyjne pochodzenie potwierdzono dołączonym do odprawy celnej świadectwem EUR.1 w rzeczywistości nie posiada pochodzenia słowackiego, a to oznacza, iż nie może taki towar celny korzystać ze stawki obniżonej w imporcie do Polski. Nie jest rzeczą polskich organów celnych dociekać przyczyn wadliwości dołączonego do sprawy świadectwa EUR.1, jak również ustalanie wysokości szkody jakie ewentualnie poniósł podmiot dokonujący obrotu towarowego z zagranicą, w wyniku niewłaściwego postępowania eksportera słowackiego, bowiem nie mieści to się w stosunku celnoprawnym, jaki łączy polski organ celny z podmiotem dokonującym obrotu towarowego z zagranicą. Strona złożyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego określoną ilość spraw o podobnym stanie faktycznym. Z ustaleń poczynionych przez organy celne nie wyjaśniono w sposób jednoznaczny czy kabel akrylowy, z którego wyprodukowana była przedmiotowa przędza był uprzednio dopuszczony do obrotu na polski obszar celny oraz czy od tego kabla uiszczone zostały w związku z tym należności celne. Ustalenie tych okoliczności miało na celu określenie wartości celnej towaru, a tym samym miałoby wpływ na wysokość należności celnych stosownie do par. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 grudnia 1995 r. w sprawie ceł na towary przywożone z zagranicy /Dz.U. nr 151 poz. 737 ze zm./ lub w zależności od daty odprawy celnej par. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 grudnia 1996 r. w sprawie ceł na towary przywożone z zagranicy /Dz.U. nr 145 poz. 670 ze zm./ Na rozprawie zarówno skarżący jak i organ celny potwierdzili zgodnie, iż surowiec do produkcji przedmiotowej przędzy nie był przedmiotem obrotu towarowego w przywozie na polski obszar celny i w związku z czym nie były wymierzane wobec tego surowca należności celne. Z tego też względu nie można mieć również uwag odnośnie wartości celnej towaru, jak również wymierzonych od tej wartości należności celnych. Z tych też przyczyn zarzuty skargi należy uznać za niezasadne co skutkuje oddalenie skargi na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.