I SA/Lu 1326/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Marcin Małek po rozpoznaniu w dniu 16 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata A. N. o przyznanie kosztów reprezentacji z urzędu w sprawie ze skargi S. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławcze z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku od środków transportowych za lata 2008 - 2012 p o s t a n a w i a przyznać adwokatowi A. N. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) kwotę 553,50 zł (słownie: pięćset pięćdziesiąt trzy złote pięćdziesiąt groszy), obejmującą podatek od towarów i usług, w kwocie 103,50 zł (słownie: sto trzy złote pięćdziesiąt groszy), z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Pismem Okręgowej Rady Adwokackiej w L. z dnia 25 października 2016 r. adwokat A. N. została wyznaczona do reprezentowania S. S. w postępowaniu wszczętym na skutek wniesionej w jego imieniu przez adw. I. K. skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 23 maja 2014 r., sygn. akt I SA/Lu 1326/13. Adwokat A. N. reprezentowała skarżącego na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 22 lutego 2017 r. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 - dalej P.p.s.a.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W odniesieniu do adwokatów powyższe zasady od dnia 2 listopada 2016 r. określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714). W świetle § 4 ust. 1 rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Zgodnie zaś z § 4 ust. 2 rozporządzenia ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej 150% opłat określonych w rozdziałach 2-4, następuje z uwzględnieniem kryteriów, określonych pkt 1-4 tego przepisu. Opłata w sprawie przed sądem administracyjnym, w sprawie, w której przedmiotem sporu jest należność pieniężna w wysokości powyżej 1500 do 5000 zł, wynosi w pierwszej instancji - w myśl § 21 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 8 pkt 3 rozporządzenia - 600 zł. Zgodnie zaś z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. c rozporządzenia opłata w sprawie przed sądem administracyjnym, w drugiej instancji, za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat, nie sporządził i nie wniósł kasacji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł, Adwokat A. N. nie sporządziła skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, lecz jedynie reprezentowała skarżącego na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Zatem należne jej wynagrodzenie za dokonaną czynność przysługuje w wysokości 450 zł, co po podwyższeniu o 23% stawkę podatku od towarów i usług daje kwotę 553,50 zł. Z tych względów, na wskazanej wyżej podstawie prawnej, orzeczono jak w sentencji postanowienia.