I SA/Lu 133/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Małgorzata Fita po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu za 2001 r. p o s t a n a w i a : - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji do dnia wydania wyroku w sprawie niniejszej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Skarżąca G.M.k, działająca przez pełnomocnika, w złożonej skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu za 2001 r., zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podano, że skarżąca, oprócz nieruchomości zabudowanej domem mieszkalnym nie posiada żadnego majątku. W związku z tym, że w stosunku do skarżącej zostały wydane decyzje podatkowe za inne lata, ciąży na niej obowiązek zapłaty sumarycznej kwoty przekraczającej 120 000 zł. Jedynym przedmiotem podlegającym egzekucji jest nieruchomość, wobec czego przeprowadzenie egzekucji spowodowałoby powstanie nieodwracalnych "negatywnych skutków". Z dodatkowych informacji nadesłanych przez pełnomocnika skarżącej wynikało, że G. M. jest współwłaścicielem w ½ części nieruchomości obciążonej nieodpłatną służebnością osobistą dożywotniego mieszkania w domu mieszkalnym z prawem do korzystania z budynków gospodarczych na rzecz jej rodziców, położonej w D.. Miesięczny dochód skarżącej (z tytułu renty rodzinnej) wynosi 834 złote, która to kwota, od dnia 1 maja 2008 r. jest pomniejszana o kwotę 208, 46 złotych tytułem potrąceń na podstawie tytułów wykonawczych. Własnością skarżącej jest też nieruchomość położona w Chełmie przy ul. Lotniczej 33 z posadowionym budynkiem mieszkalnym, w którym mieszka wraz z synem i jego rodziną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w §1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Kryterium ocenne zawarte w cytowanym przepisie nie zostało zdefiniowane przez ustawodawcę. Jest natomiast oczywiste, że zagrożenie niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków musi sprowadzać wykonanie zaskarżonej decyzji oraz, że uprawdopodobnienie istnienia takiego zagrożenia obciąża wnioskodawcę, jako wywodzącego z danej czynności skutki prawne. Wskazać też należy też, że chodzi tu o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), która nie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Przechodząc na grunt sprawy niniejszej, stwierdzić należało, iż wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. Miesięczne środki, jakimi dysponuje skarżąca są skromne. Skarżąca wprawdzie nie wymienia we wniosku konkretnych kwot, jakie ponosi z tytułu utrzymania (czynsz, gaz, energia), jednak biorąc pod uwagę znaną Sądowi wysokość cen za tego typu usługi oraz koszty wyżywienia, ubrania i ceny leków, przyjąć należy, iż obciążenie skromnego budżetu skarżącej kwotą 208,46 zł w postaci prowadzonej egzekucji może w ocenie Sądu, w perspektywie, wyrządzić szkodę w postaci pozbawienia skarżącej niezbędnych środków do życia. Sąd miał też na względzie, iż kwota zaległości podatkowej jest znaczna (w niniejszej sprawie jest to kwota 22.130 zł). Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.