I SA/Lu 1362/13

PostanowienieWSA w Lublinie2014-05-22

Skład orzekający: Danuta Małysz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący, utrzymujący się z renty w kwocie 673,13 zł, nieposiadający majątku, obciążony pożyczką i kosztami leczenia, spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w całości (zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego)?
Ratio decidendi
Skarżący, który utrzymuje się z niskiej renty, nie posiada majątku, jest obciążony pożyczką i kosztami leczenia, spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w całości. Sąd uznał jego sytuację materialną za na tyle trudną, że nie jest w stanie ponieść żadnych kosztów postępowania, co uzasadnia zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie fachowego pełnomocnika.
Stan faktyczny
Skarżący K.M. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego, uzasadniając go trudną sytuacją materialną (niska renta, brak majątku, pożyczka, koszty leczenia). Referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy, jednak skarżący wniósł sprzeciw, podnosząc dalsze wyjaśnienia dotyczące swojej sytuacji. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym po wniesieniu sprzeciwu.
Rozstrzygnięcie
Przyznano K.M. prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych w całości oraz ustanowienie radcy prawnego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Małysz po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania egzekucyjnego postanawia - przyznać K.M. prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych w całości oraz ustanowienie radcy prawnego. Po wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...], skarżący K.M. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości oraz ustanowienie radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku podał, że nie prowadzi działalności gospodarczej ani nie pracuje, utrzymuje się z renty wypłacanej w kwocie 673,13 zł, nie posiada majątku ani oszczędności, a jest obciążony pożyczką w kwocie 5000 zł zaciągniętą w 2012r. i niespłacaną w związku z brakiem środków, a ponadto w październiku 2012r. nagle zmarła mu żona, zaś w sierpniu 2013r. uległ wypadkowi, w wyniku którego doznał złamania kości udowej. Dodatkowo, na wezwanie referendarza sądowego, w piśmie z dnia 10.03.2014r. wyjaśnił, że nie posiada żądnych rachunków bankowych oraz że zamieszkuje w mieszkaniu stanowiącym własność syna, który ponosi wszystkie koszty związane z tym lokalem, wskazał ponadto, że pozostaje pod stałą opieką lekarzy różnych specjalności, jednak często brakuje mu pieniędzy na zakup leków. Natomiast w piśmie z dnia 14.04.2014r. wyjaśnił, że z synem i jego rodziną nie prowadzi wspólnego gospodarstwa domowego. Postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2014r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Od powyższego postanowienia skarżący wniósł, w ustawowym terminie, sprzeciw, w którym podniósł, że – jak już wyjaśniał – nie prowadzi z synem wspólnego gospodarstwa domowego, a jedynie mieszka u jednego z synów (nieraz przebywa u drugiego z synów), synowie pomagają mu w miarę możliwości, jednak jeden ma własną rodzinę i związane z tym wydatki, a drugi ponosi koszty studiów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, że skuteczne wniesienie sprzeciwu przez stroną powoduje, zgodnie z art.260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz.270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", iż zaskarżone postanowienie traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Wskazać nadto należy, że wynikającą z przepisów p.p.s.a., w szczególności z jej art.199, zasadą jest, iż strona ponosi koszty postępowania związane z jej udziałem w sprawie. Instytucja prawa pomocy służyć ma natomiast zagwarantowaniu dostępu do sądu osobom, które nie są w stanie kosztów takich ponieść ze względu na rzeczywiste ubóstwo. Zgodnie z art.246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika, może nastąpić, jeżeli osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Uwzględniając przywołane przepisy oraz ujawnione przez skarżącego dane o stanie majątkowym, finansowym i rodzinnym, które w ocenie sądu uznać należy za wiarygodne, stwierdzić należy, że wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości i ustanowienie radcy prawnego zasługuje na uwzględnienie. Mając bowiem na uwadze, że skarżący nie posiada majątku, który mógłby stanowić źródło środków na pokrycie kosztów postępowania, a utrzymuje się z renty wypłacanej w kwocie nieco ponad 670 zł, przy czym jest osobą wymagającą systematycznego leczenia, stwierdzić należy, że nie jest on w stanie ani opłacić kosztów związanych z udziałem w sprawie z bieżących dochodów, ani poczynić istotnych oszczędności na pokrycie tych kosztów. Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art.245 § 1 i 2 w związku z art.246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło