I SA/Lu 137/08

PostanowienieWSA w Lublinie2008-05-28

Skład orzekający: Erwin Srebrny

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osoba fizyczna, która jest bezrobotna, otrzymuje alimenty i ma na utrzymaniu małoletnią córkę, może zostać zwolniona od kosztów sądowych w postępowaniu administracyjnym?
Ratio decidendi
Referendarz sądowy uznał, że skarżący wykazał, iż poniesienie kosztów sądowych mogłoby spowodować uszczerbek w koniecznych kosztach utrzymania dla niego i rodziny. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 PPSA, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W związku z tym, przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych.
Stan faktyczny
Skarżący R.K. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w postępowaniu dotyczącym podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych za 2002 r. Skarżący jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, jego dochody pochodzą z alimentów i pracy dorywczej. Na utrzymaniu ma małoletnią córkę, z którą prowadzi gospodarstwo domowe. Nie posiada majątku w postaci nieruchomości i mieszka z córką u ojca, który pomaga mu w opłatach. Referendarz sądowy rozpoznał wniosek.
Rozstrzygnięcie
Przyznano R.K. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Erwin Srebrny po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] 2008 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych za 2002 r. - na skutek wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych; postanawia: przyznać R.K. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. R.K. wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 106 zł złożył na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Złożone na urzędowym formularzu oświadczenie, stanowi środek dowodowy, za pomocą którego strona skarżąca wykazuje zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy, dlatego powinno ono zawierać dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach oraz o stanie rodzinnym. Z uzasadnienia złożonego wniosku jak i z nadesłanych na wezwanie referendarza sądowego dodatkowych wyjaśnień wynika, iż skarżący jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Jego dochody pochodzą z alimentów w wysokości [...] zł miesięcznie oraz z pracy dorywczej. Skarżący ma na utrzymaniu małoletnią córkę, z którą prowadzi swoje gospodarstwo domowe. Skarżący nie korzysta z pomocy społecznej w jakiejkolwiek formie. Skarżący nie posiada majątku w postaci nieruchomości. Mieszka on z córką u swojego ojca, który pomaga mu ponosząc opłaty związane z energią elektryczną. Referendarz sądowy rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy stwierdził, co następuje: Zakres przyznawanego prawa pomocy określa art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "ppsa", stanowiąc, że prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym (§1). Prawo pomocy w zakresie częściowym, o którego przyznanie wnosi skarżący obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo tylko od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§3). Zgodnie z art. 246 § 1 pkt. 2 ppsa przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przez uszczerbek utrzymania koniecznego dla siebie, o którym mowa w ww. przepisie należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony skarżącej w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych. Podkreślenia wymaga, iż przyznanie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w zakresie całkowitym lub częściowym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie jej udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście i obiektywnie niemożliwe, z przyczyn niezależnych od niej lub spowodować może uszczerbek utrzymania koniecznego dla strony. Przyznanie prawa pomocy oznacza, że ciężar kosztów postępowania w zakresie objętym prawem pomocy poniesie zamiast strony budżet państwa, czyli faktycznie inni obywatele. Zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy powinna być rozpatrywana w dwóch aspektach – z uwzględnieniem z jednej strony wysokości obciążeń finansowych, jakie strona musi ponieść w konkretnym postępowaniu z drugiej strony jej możliwości finansowych. W ocenie referendarza sądowego przedstawione przez stronę skarżącą oświadczenia dają podstawy do przyjęcia, iż skarżący wykazał, iż poniesienie przez niego kosztów sądowych (poza wpisem sądowym od wniesionej skargi pozostałe koszty sądowe tj. opłata kancelaryjna za odpis wyroku, wpis od potencjalnej skargi kasacyjnej nie przekroczą każdorazowo 100 zł) w tej sprawie mogłoby spowodować uszczerbek w koniecznych kosztach utrzymania dla siebie i rodziny. Biorąc pod uwagę powyższe, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak na wstępie.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło