I SA/Lu 138/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Jerzy Drwal po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2008 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a -odrzucić skargę W dniu 7 lutego 2008r., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga Z. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Zarządzeniem z dnia 11 marca 2008 r. Z. G. została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od przedmiotowej skargi, w kwocie 100 zł w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru (k. 18 akt sądowych) wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 20 marca 2008 r. Siedmiodniowy termin przysługujący stronie na uiszczenie wpisu od skargi, liczony od dnia doręczenia pisma upłynął zatem z dniem 27 marca 2008 r. Wpis nie został uiszczony. Rozpatrując sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 ( 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - ( Dz.U. Nr 153, poz 1270 ze zm. ) Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi pod rygorem jej odrzucenia, uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Jak wskazano na wstępie wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego zostało doręczone skarżącej w dniu 20 marca 2008 r Tym samym siedmiodniowy termin do jego uiszczenia upłynął z dniem 27 marca 2008 r., nadto jak wynika z akt sprawy, do dnia dzisiejszego skarga nie została należycie opłacona. Dlatego też, wobec bezskutecznego upływu siedmiodniowego terminu, mając na uwadze dyspozycję art. 220 ( 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - należało orzec jak w sentencji.