I SA/Lu 14/11
WyrokWSA w Lublinie2011-02-25
Skład orzekający: Anna Kwiatek, Halina Chitrosz, Danuta Małysz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ celny, wznawiając postępowanie w sprawie podatku akcyzowego z powodu nieważności świadectwa pochodzenia towaru, może ponownie ustalić podstawę opodatkowania, uwzględniając należne cło, nawet jeśli pierwotna decyzja nie uwzględniała cła?Ratio decidendi
Organ celny, wznawiając postępowanie w sprawie podatku akcyzowego na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej z powodu ujawnienia nowej okoliczności (nieważność świadectwa pochodzenia), ma prawo ponownie ustalić podstawę opodatkowania. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym, podstawą opodatkowania jest wartość celna powiększona o należne cło, co oznacza, że zmiana wysokości cła bezpośrednio wpływa na kwotę zobowiązania podatkowego.Stan faktyczny
Skarżący importował samochód osobowy, dla którego organ celny pierwotnie ustalił podatek akcyzowy bez uwzględnienia cła, opierając się na świadectwie pochodzenia. Po stwierdzeniu nieważności świadectwa pochodzenia i ustaleniu należnego cła, organ celny wznowił postępowanie w sprawie podatku akcyzowego i wydał decyzję określającą wyższy podatek akcyzowy, uwzględniający należne cło. Dyrektor Izby Celnej utrzymał tę decyzję w mocy. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej, kwestionując brak ustaleń dotyczących ewentualnego przetworzenia samochodu w Szwajcarii.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę A. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Kwiatek (sprawozdawca), Sędziowie WSA Halina Chitrosz,, NSA Danuta Małysz, Protokolant Asystent sędziego Anna Gilowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 25 lutego 2011 r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie podatku akcyzowego oddala skargę.
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej, po rozpatrzeniu odwołania A. S., utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] wydaną w wyniku wznowienia postępowania po uchyleniu własnej decyzji z dnia [...] w części określającej podatek akcyzowy w kwocie 389 zł z tytułu importu samochodu i określającą podatek akcyzowy z tego tytułu w kwocie 428 zł.
Z akt sprawy wynika, że w dniu 19 grudnia 2006 r. skarżący dokonał zgłoszenia importu ze Szwajcarii samochodu osobowego o unijnym pochodzeniu, którego wartość według załączonego rachunku wynosiła 1.700 CHF. W wyniku postępowania weryfikacyjnego organ celny decyzją z dnia [...] przyjął, że wartość celna samochodu wynosi 5.254,12 CHF (12.549,58 zł), zastosował preferencyjną stawkę celną 0% (cło), określił podatek akcyzowy w kwocie 389 zł oraz podatek VAT – 2.847 zł.
Po zwolnieniu towaru, organ celny z urzędu dokonał kontroli zgłoszenia, ustalił, że świadectwo pochodzenia samochodu jest nieważne, gdyż pochodzi on z kraju trzeciego i decyzją z dnia [...] określił kwotę cła podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu w wysokości 1.255 zł.
Decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy powyższą decyzję z dnia [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego.
Równocześnie, po otrzymaniu pisma władz celnych Szwajcarii z dnia 4 maja 2007 r. informującego, że świadectwo pochodzenia samochodu jest nieważne, Naczelnik Urzędu Celnego postanowieniem z dnia [...] wznowił na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 ustawy – Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2005 Nr 8, poz. 60 ze zm. – dalej: "op") postępowanie w sprawie zakończonej własną decyzją z dnia [...] w części dotyczącej określenia podatku akcyzowego.
W wyniku tego postępowania decyzją z dnia [...] na podstawie art. 245 § 1 pkt 1 op oraz między innymi art. 10 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. 2004 r. Nr 29, poz. 257 ze zm.), uchylił własną decyzję z dnia [...] w części określającej zobowiązanie w podatku akcyzowym i określił je w kwocie wyższej o 39 zł, jako skutek zwiększenia podstawy opodatkowania o należne cło.
W odwołaniu od tej decyzji skarżący zarzucił naruszenie art. 165 § 1, art. 190 i art. 208 § 1 op, a w uzasadnieniu argumentował, że fakt wyprodukowania samochodu w Meksyku znany był organowi w dacie wydania pierwotnej decyzji, przy czym kwestionując świadectwo pochodzenia nie ustalono, czy w Szwajcarii samochód nie był przetwarzany, co nie pozwalało na zastosowanie art. 240 § 1 pkt 5 op.
Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Wyjaśnił, że nową okolicznością w sprawie, istniejącą w dniu wydania pierwotnej decyzji i nieznaną podatkowemu organowi celnemu, był fakt, że samochód nie ma unijnego pochodzenia co ujawniło pismo szwajcarskich władz celnych, a wynik postępowania celnego zwiększający podstawę opodatkowania importu okoliczność tę potwierdził i przesądził.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego A. S. wniósł o uchylenie decyzji zarzucając naruszenie art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 op przez brak ustaleń, czy samochód nie był przerabiany w Szwajcarii, co pozwalałoby uznać go za produkt uzyskany w tym kraju, a także naruszenie art. 165 § 1 i § 2 oraz art. 208 § 1 op.
W uzasadnieniu skargi wskazał, że organ od daty zgłoszenia celnego miał wiedzę, iż sprowadzony ze Szwajcarii samochód wyprodukowany został w Meksyku, a na fakturze eksporter wskazał jako kraj pochodzenia Niemcy, przy czym skoro samochód używany był w Szwajcarii to mógł podlegać tam przetworzeniu.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie.
Postanowieniem z dnia [...] WSA zawiesił postępowanie w niniejszej sprawie do czasu prawomocnego zakończenia sprawy ze skargi A.S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego (sygn. akt III SA/Lu 54/08, a następnie – sygn. akt III SA/Lu 254/10). Prawomocnym wyrokiem z dnia 5 października 2010 r. skarga na powyższą decyzję została oddalona.
Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2011 r. postępowanie zostało podjęte.
Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Zaskarżona decyzja prawa nie narusza, stąd skarga jako niezasadna podlega oddaleniu.
Zarzut naruszenia art. 165 § 1 i § 2 op jest niezrozumiały, gdyż postępowanie w sprawie organ wszczął w trybie wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną z [...], co wprost wynika z postanowienia doręczonego skarżącemu w dniu 30 lipca 2007 r. (k. 42 i 43 akt podatkowych). Szczególną podstawę wszczęcia postępowania wznowieniowego stanowi art. 241 § 1 i art. 243 § 1 op, wskazane w postanowieniu, stąd przepisów art. 165 § 1 i § 2 op organ nie mógł i nie stosował, a tym samym ich nie naruszył.
W każdej sprawie rozstrzyganej na podstawie przepisów prawa materialnego w drodze decyzji zakres postępowania dowodowego determinowany jest treścią tych przepisów.
Zgodnie z art. 10 ust 1 pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym podstawą opodatkowania w przypadku importu jest wartość celna wyrobów akcyzowych powiększona o należne cło, z uwzględnieniem ust. 6-9 (w sprawie nie mającymi zastosowania).
Wartość celna i należne cło stanowią, w przypadku importu, element podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym. W konsekwencji wszelkie zmiany wartości celnej importowanego towaru oraz wysokości cła bezpośrednio wpływają na podstawę opodatkowania i kwotę zobowiązania w podatku akcyzowym.
Wysokość tej kwoty określona została pierwotnie w decyzji z dnia [...], wydanej na podstawie art. 20 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym, przy uznaniu przez organ prawdziwości świadectwa pochodzenia towaru i tym samym braku obowiązku zapłaty cła.
Ujawnienie okoliczności, istniejącej w dniu importu i w dacie wydania pierwotnej decyzji dotyczącej również należności celnych, wskazującej, że towar (samochód) nie ma unijnego pochodzenia, przesądzało o konieczności wznowienia postępowania w sprawie określenia zobowiązania podatkowego.
Z uwagi na treść art. 10 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym ustalenia faktyczne co do rozstrzygnięcia istoty sprawy niniejszej ograniczone zostały jedynie do przyjęcia wysokości cła w kwocie określonej w decyzji organu celnego wydanej na podstawie art. 51 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne (Dz.U. Nr 68, poz. 622 ze zm.).
W związku z tym, organ nie naruszył art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 op, bowiem do prowadzenia postępowania dowodowego w żądanym przez skarżącego zakresie nie był uprawniony.
Co do zarzutu naruszenia art. 208 § 1 op, to podobnie jak w zakresie zarzutu dotyczącego art. 165 § 1 i § 2 op, wskazać należy, że przepis ten nie miał w sprawie zastosowania, bowiem rozstrzygnięcie, które organ podjąć może po przeprowadzeniu postępowania wznowieniowego wymienia art. 245 § 1 op. Wobec ustaleń poczynionych w sprawie zakończonej decyzją pierwotną z [...] oraz w sprawie zakończonej decyzją zaskarżoną, nie można mówić o bezprzedmiotowości postępowań mających na celu określenie zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu importu samochodu, zgodnie z przepisami obowiązującymi w dacie importu.
Wobec powyższego, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło