I SA/Lu 14/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Marcin Małek po rozpoznaniu w dniu 27 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe w kwestii wniosku strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości p o s t a n a w i a odmówić zmiany prawomocnego postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 20 lutego 2013 r., sygn. akt I SA/Lu 14/13. K. C. zwrócił się ponownie - we wniosku z 19 listopada 2013 r. – o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawcy wynika, że pozostaje on we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę w wysokości 1600 zł brutto, zaś jego żona osiąga dochody z emerytury w wysokości 1320 zł brutto, co łącznie daje miesięczny dochód w wysokości 2920 zł brutto. Oświadczył ponadto, że jedyny jego majątek stanowi mieszkanie o pow. 60,2 m2. Dalej w uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że z uzyskanego dochodu opłaca raty kredytu hipotecznego w wysokości 960 zł, ponadto czynsz (550 zł), energia elektryczna (80 zł), telefon i Internet (150 zł) oraz zakup lekarstw (100 zł). Nadto z dochodów małżonki potrącana jest kwota 380 zł, tytułem egzekucji administracyjnej. Poza tym, nie posiada żadnych oszczędności i przedmiotów wartościowych. Podkreślił, że wskazana sytuacja materialne uniemożliwia poniesienie kosztów sądowych. Referendarz sądowy zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy zauważyć, że w niniejszej sprawie wnioskodawca już po raz trzeci złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy. Jego pierwszy wniosek został rozstrzygnięty postanowieniem referendarza sądowego z dnia 20 lutego 2013 r. o przyznaniu wnioskodawcy prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od każdej opłaty sądowej ponad kwotę 200 zł i odmowie przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Od powyższego postanowienia skarżący nie wnosił sprzeciwu, Kolejny wniosek z dnia 29 sierpnia 2013 r. skutkował natomiast wydaniem przez referendarza sądowego postanowienia z dnia 11 września 2013 r., na mocy którego przyznano wnioskodawcy prawo pomocy przez ustanowienie radcy prawnego i jednoczenie odmówiono przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie (zwolnienia od kosztów sądowych w całości). W postanowieniu tym referendarz sądowy stwierdził, że skarżący korzysta z przyznanego mu częściowego zwolnienia od opłat sądowych, które ograniczają się w niniejszej sprawie wyłącznie do wpisu od skargi kasacyjnej w wysokości 200 zł. Jak zaś wynika z akt sprawy skarżący uiścił samodzielnie kwotę 200 zł tytułem wpisu od skargi, co oznacza, że posiada zdolność uiszczenia opłaty sądowej w takiej wysokości. Również od tego postanowienia skarżący nie wnosił sprzeciwu. Mając zatem na uwadze fakt, że wnioskodawca po raz kolejny zwrócił się z wnioskiem o przyznanie mu prawa pomocy, a poprzedni jego wniosek został prawomocnie rozstrzygnięty prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 20 lutego 2013 r., sygn. akt I SA/Lu 14/13 - należało dokonać porównania jego sytuacji majątkowej i możliwości zarobkowych istniejących w dacie złożenia wniosku rozpatrzonego tym postanowieniem z sytuacją przedstawioną niniejszym wnioskiem. Zgodnie bowiem z treścią art. 165 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej "p.p.s.a." postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Analiza ta winna być zatem dokonana pod kątem przytoczenia przez wnioskodawcę nowych okoliczności faktycznych, nieznanych referendarzowi w chwili rozpoznawania pierwszego wniosku, które uzasadniałyby odmienną ocenę sytuacji strony i w konsekwencji - przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie. Przy czym, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie z kosztów sądowych w całości następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Dokonując zaś takiej oceny referendarz sądowy doszedł do przekonania, że skarżący nie wykazał, aby nastąpiła zmiana jego sytuacji majątkowej, która powodowałaby brak możliwości poniesienia przez niego opłat sądowych w rozmiarze ustalony prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 20 lutego 2013 r. Należy bowiem wskazać, że zarówno w dacie rozpatrywania pierwszego wniosku jak i obecnie dochody gospodarstwa domowego wnioskodawcy są mniej więcej na tym samym poziomie. Taki sam jest majątek skarżącego. Również wysokość obciążeń finansowych nie ulega jakiejkolwiek istotnej zmianie. Podobnie nie uległy również zmianie zasoby majątkowe wnioskodawcy, ani też jego sytuacja zdrowotna. Biorąc zatem pod uwagę wszystkie wyżej wskazane okoliczności, brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego, bowiem nie przedstawił on nowych istotnych okoliczności, które mogłyby skutkować odmienną oceną jego sytuacji materialnej i rodzinnej w kontekście istnienia przesłanek przyznania prawa pomocy, określonych w treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Jednocześnie powtórzenia wymaga, że koszty niniejszego postępowania ograniczają się wyłącznie do kosztów wpisu od skargi kasacyjnej w wysokości 200 zł, która to kwota jest w ocenie referendarza sądowego w zasięgu możliwości finansowych skarżącego. W tym stanie rzeczy, referendarz sądowy, na podstawie art. 165 w związku z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.