I SA/Lu 140/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Chitrosz po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec 2005r. p o s t a n a w i a: sprostować z urzędu uzasadnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 13 maja 2011 r. sygn. akt I SA/Lu 140/11 w ten sposób, że na stronie 1 wiersz 8 od dołu w miejsce treści "art.161 § 1 pkt 2" wpisać treść "art. 161 § 1 pkt 1" oraz w wierszu 4 i 5 od dołu zamiast treści " art. 161 § 1 pkt 2 i § 2" wpisać treść " art. 161 § 1 pkt 1". Postanowieniem z dnia 13 maja 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie umorzył postępowanie w sprawie ze skargi M. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec 2005r. W uzasadnieniu wskazując podstawę prawną rozstrzygnięcia Sąd omyłkowo powołał pkt 2 art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), gdy oczywistym jest, iż z akt sprawy, jak i z samego uzasadnienia tego postanowienia wynika, iż skarżący M. J. skutecznie cofnął skargę, dlatego też należało powołać pkt 1 art. 161 § 1 p.p.s.a. Nadto w wierszu 4 i 5 uzasadnienia postanowienia Sąd omyłkowo powołał również ( 2 art. 161 p.p.s.a. w sytuacji gdy z sentencji przedmiotowego postanowienia wynika, iż Sąd rozstrzygał sprawę na rozprawie. Zgodnie z art. 156 ( 1 p.p.s.a., Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Mimo braku jednoznacznego brzmienia przepisu przyjmuje się, że wykładnia celowościowa powołanego przepisu nakazuje przyjąć dopuszczalność sprostowania zarówno sentencji orzeczenia jak i jego uzasadnienia (por. postanowienie NSA z 3 marca 2006 r. sygn. akt. I OZ 280/06 niepubl.) Z powyższych względów oraz na podstawie art. 156 § 1 i 2 w związku z art. 166 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.