I SA/Lu 145/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Chitrosz, Sędziowie WSA Małgorzata Fita, NSA Irena Szarewicz-Iwaniuk (sprawozdawca), Protokolant Referent stażysta Julita Urbaś, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 27 maja 2009 r. sprawy ze skargi A. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za miesiące: marzec - grudzień 2003 r. - oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej, działając na podstawie art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej, po ponownym rozpatrzeniu odwołania z dnia 13 lipca 2007r. "A" Sp. z o.o. w J. od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] nr[...], określającej tej Spółce zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za miesiące od marca do grudnia 2003r. – uchylił decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu swojej decyzji wskazał, że przeprowadzone w Spółce z o.o. "A" kontrole podatkowe wskazywały, że w okresie od 1 stycznia 2002r. do 31 stycznia 2004r. nie wykonała ona obowiązku w podatku akcyzowym z tytułu sprzedaży oleju opałowego na cele inne niż opałowe. Po przeprowadzeniu postępowania podatkowego decyzją z dnia [...] Naczelnik Urzędu Celnego określił stronie zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za poszczególne miesiące 2003r. – łącznie w kwocie 4.106.138 zł, z czego zaległość wyniosła 3.991.345 zł. Po wniesieniu przez stronę odwołania powyższa decyzja została uchylona przez organ odwoławczy i sprawa przekazana do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. Po ponownym przeprowadzeniu postępowania podatkowego Naczelnik Urzędu Celnego decyzją z dnia [...]określił "A" Sp. z o.o. zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za miesiące od marca do grudnia 2003r. w łącznej kwocie 4.191.107 zł, z czego kwota zaległości podatkowych wyniosła 4.087.470 zł. Decyzja ta, po wniesieniu przez stronę odwołania, utrzymana została w mocy przez Dyrektora Izby Celnej decyzją z dnia [...]. Na powyższą decyzję Spółka z o.o. "A" wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, który wyrokiem z dnia 7.05.2008r. sygn. akt. I SA/Lu 771/07 uchylił zaskarżoną decyzję, wskazując na uchybienia popełnione przez organy podatkowe w toku postępowania podatkowego. W takiej sytuacji Dyrektor Izby Celnej, ponownie rozpatrując odwołanie i mając na uwadze wytyczne Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego co do dalszego postępowania, działając na podstawie art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej uchylił decyzję organu I instancji z dnia [...] i przekazał temu organowi sprawę do ponownego rozpatrzenia, zalecając mu dokonanie ustaleń faktycznych i prawnych zgodnie z wytycznymi Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zawartymi w motywach wyroku. Podniósł, iż dokonanie ustaleń szczegółowo wskazanych w uzasadnieniu, wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania dowodowego w znacznej części, co wyczerpuje przesłanki określone w art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej i orzekł jak w sentencji. W skardze na powyższą decyzję wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie "A" Sp. z o.o. w J. żądała uchylenia zaskarżonej decyzji. Podnosiła, że decyzja ta wydana została z rażącym naruszeniem prawa, ponieważ postępowanie podatkowe powinno zostać umorzone z uwagi na przedawnienie. Wskazywała, że decyzja dotyczy "postępowania podatkowego za 2003r. w podatku akcyzowym". Prawna możliwość wydania decyzji określającej to zobowiązanie upłynęła z końcem 2008r., dlatego też decyzja organu II instancji powinna rozstrzygnąć sprawę co do istoty i umorzyć postępowanie w oparciu o art. 233 § 1 pkt 2 lit. a. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie. Wskazał na art. 70 § 4 Ordynacji podatkowej oraz fakt zastosowania środka egzekucyjnego w postaci zajęcia rachunku bankowego skarżącej Spółki. Bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego został skutecznie przerwany z dniem 16.11.2007r. Podnosił, iż nawet bez zastosowania tego środka zobowiązanie podatkowe za miesiąc grudzień 2003r. nie uległoby przedawnieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna, bowiem podniesione w niej zarzuty nie są uzasadnione. Poza sporem pozostaje, iż postępowanie w sprawie dotyczy zobowiązania podatkowego powstającego w sposób przewidziany w art. 21 § 1 pkt.1 Ordynacji podatkowej, bowiem toczy się w przedmiocie określenia podatku akcyzowego za miesiące od marca 2003r. do grudnia 2003r. Termin płatności tego podatku, stosownie do § 21 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002r. w sprawie podatku akcyzowego, określony był do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy. Stosownie do art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej, zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Przedmiotowe zobowiązanie podatkowe przedawniałoby się zatem za miesiące: od marca 2003r. do listopada 2003r. - z dniem 31 grudnia 2008r., a za grudzień 2003r. - z dniem 31 grudnia 2009r. W myśl art. 70 § 6 pkt. 2 Ordynacji podatkowej, bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego zostaje zawieszony z dniem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję dotyczącą tego zobowiązania. Termin przedawnienia biegnie dalej od dnia następującego po dniu doręczenia organowi podatkowemu odpisu orzeczenia sądu administracyjnego, ze stwierdzeniem jego prawomocności (art. 70 § 7 pkt.2 ). Zawieszenie biegu terminu przedawnienia oznacza, że termin ten przez okres zawieszenia nie biegnie, przez co ulega wydłużeniu. Okres zawieszenia dodaje się do 5-letniego terminu przedawnienia. Zawieszenie terminu biegu przedawnienia następuje z mocy prawa. W świetle niespornych okoliczności faktycznych sprawy, nie budzi wątpliwości, iż zaskarżona decyzja wydana w trybie art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej jest efektem wyroku wydanego w sprawie ze skargi "A" sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiące od marca do grudnia 2003r. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w sprawie I SA/Lu 771/07. Z akt administracyjnych niniejszej sprawy wynika, że skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) wpłynęła do organu w dniu 7 listopada 2007r., a odpis wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie ze stwierdzeniem jego prawomocności doręczony został temu organowi w dniu 14 listopada 2008r. Zawieszenie biegu przedawnienia nastąpiło w trakcie biegu 5 letniego okresu przedawnienia i o ilość dni trwania zawieszenia przedłużało ten okres. W takich okolicznościach, wobec zwieszenia biegu przedawnienia od dnia wniesienia skargi do dnia doręczenia organowi odpisu ww. wyroku, sporne zobowiązanie podatkowe w dniu wydania zaskarżonej decyzji nie uległo przedawnieniu, a zatem podnoszone w skardze zarzuty nie znajdują uzasadnienia. Sąd nie stwierdził też naruszenia art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej, bowiem konieczność uchylenia decyzji organu I instancji została należycie umotywowana. W tych okolicznościach faktycznych i prawnych, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.