I SA/Lu 155/04

Dnia 8 października 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Gdulewicz, Sędziowie WSA Krystyna Czajecka-Ryniec (spr),, NSA Danuta Małysz, Protokolant asyst. Anna Strzelec, po rozpoznaniu w dniu 24 września 2004 roku sprawy ze skargi S.K. Przedsiębiorstwa Wielobranżowego "[...]" na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] roku, Nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności płatnika i określenia wysokości niepobranego podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu wypłaconych wynagrodzeń za rok 2002. 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. nakazuje ściągnąć od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) kwotę 100 (sto) złotych tytułem nie uiszczonego wpisu. Decyzją z dnia [...] lipca 2003 r. nr [...] Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej orzekł o odpowiedzialności podatkowej płatnika S.K. Przedsiębiorstwo Wielobranżowe ,,[...]" i określił wysokość nie pobranego podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu wypłaconych wynagrodzeń z umowy o pracę za miesiące styczeń czerwiec 2002 r. W dniu 30 lipca 2003 r. płatnik złożył odwołanie, w którym żądał uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. Podniósł zarzut naruszenia art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137,poz. 926 ze zm.) i art. 31 ust.1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o kontroli skarbowej (tekst jednolity Dz. U. z 1999 r., poz.572 ze zm.) - poprzez brak wskazania przyczyn, dla których odmówiono wiarygodności wyjaśnieniom płatnika i dokumentacji pracowniczej. Zarzucono także naruszenie art. 187 § 1 i art. 188 Ordynacji podatkowej w związku z art. 31 ust.1 ustawy o kontroli skarbowej poprzez nie uwzględnienie żądań strony dotyczących przeprowadzenia dowodu z przesłuchania świadków J.S. i A.P. na okoliczność związaną z ustaleniem wysokości wypłaconych wynagrodzeń oraz nie wyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy. Ponadto wskazał, że Prokuratura na jego wniosek prowadzi wobec byłych pracowników postępowanie, co wyjaśni sprawy pracownicze. Organ odwoławczy po przeanalizowaniu materiału dowodowego zgromadzonego przez organ I instancji uzupełnionego dowodami zgromadzonymi w postępowaniu odwoławczym uchylił decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w części dotyczącej wysokości nie pobranego podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu wypłaconych wynagrodzeń za miesiąc czerwiec-grudzień 2002 r. i w tej części określił wysokość nie pobranego podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu wypłaconych wynagrodzeń za rok 2002 w kwocie 153,50 zł, a w pozostałej części zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy. Na powyższą decyzję S.K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wnosił w niej o uchylenie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w części, w której nie uchyla decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej a określa nie pobrany podatek dochodowy od osób fizycznych za 2002 r. Zaskarżonej decyzji zarzucał naruszenie art.121, 122, 187 i 193 Ordynacji podatkowej poprzez nie wyjaśnienie stanu faktycznego w sprawie i błędną ocenę dowodów w postaci zeznań świadków dotyczących wysokości pobranego wynagrodzenia przez R.S. oraz daniu wiary nieautoryzowanym wydrukom komputerowym. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymując argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji wnosił o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art.3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z mocy art. 134 § 1 w/w ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz podstawą prawną. Należy przez to rozumieć nie tylko zezwolenie i uprawnienie Sądu do wykroczenia poza granice zaskarżenia, lecz również jego obowiązek stosownego rozstrzygnięcia, jeżeli tylko zajdą wymagające reakcji wadliwości kontrolowanego aktu lub czynności. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w dniu [...] lipca 2003 r. wydał decyzję Nr [...], której przedmiotem było orzekanie o odpowiedzialności płatnika Przedsiębiorstwa Wielobranżowego "[...]" S.K. oraz określenie wysokości nie pobranego podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu wypłaconych wynagrodzeń za okres od stycznia 2002 r. do czerwca 2002r. Dyrektor Izby Skarbowej - jak wynika z zaskarżonej decyzji - rozpatrzył odwołanie od rozstrzygnięcia pierwszoinstancyjnego z daty i o numerze, jak wyżej, którego jednak przedmiotem było określenie wysokości nie pobranego podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu wypłaconych wynagrodzeń za miesiące od czerwca do grudnia 2002 r. i w tym zakresie zaskarżoną decyzję uchylił oraz określił wysokość nie pobranego podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu wypłaconych wynagrodzeń za rok 2002 w kwocie 153,50 zł. Jak z powyższego wynika Dyrektor Izby Skarbowej orzekł w zakresie innym niż to wynika z decyzji, od której złożono odwołanie mimo iż zgodnie z przepisem art. 233 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - ordynacja podatkowa ( Dz. U. nr 137 poz. 926) przedmiotem decyzji organu odwoławczego może być jedynie sprawa rozstrzygnięta decyzją organu I instancji. W tym stanie rzeczy stwierdzić trzeba, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisu art. 233 ordynacji podatkowej, co skutkuje jej uchyleniem. Wobec powyższego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), należało orzec, jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 223 § 2 w/w ustawy.