I SA/Lu 156/17

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Marcin Małek po rozpoznaniu w dniu 30 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi S. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a zwolnić S. K. od kosztów sądowych z wyłączeniem wpisu od skargi i ustanowić dla niego adwokata z urzędu. Prawomocnym postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2017 r. referendarz sądowy tutejszego Sądu uwzględnił w całości wniosek skarżącego i zwolnił go z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Następnie skarżący ponownie zwrócił się o przyznanie prawa pomocy, tym razem wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w całości i ustanowienie adwokata z urzędu. W motywach wniosku podniósł, że prowadzi gospodarstwo domowe razem z pełnoletnim synem, a źródłem ich utrzymania są otrzymywane przez nich renty rodzinne w łącznej kwocie 1.030 zł netto. Majątek jaki skarżący posiada to ˝ prawa własności domu jednorodzinnego oraz zabudowanej nieruchomości gruntowej. Strona nie posiada innego majątku, oszczędności ani przedmiotów wartościowych. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - powoływana dalej jako "p.p.s.a.", prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. W stosunku zaś do osób fizycznych p.p.s.a. określa, że przyznanie im prawa pomocy w zakresie całkowitym dopuszczalne jest gdy wykażą, że nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Wskazana pomoc prawna jest najszerszą formą pomocy przewidzianej przepisami przywołanej ustawy i skierowana jest tylko dla tej grupy osób, która nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Będą to osoby, które nie mają żadnych środków finansowych na pokrycie należności sądowych, a nie takie, dla których pokrycie tych kosztów wiązałoby się z uszczerbkiem utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca nie posiada majątku ani oszczędności. Dwuosobowe gospodarstwo domowe wnioskodawcy dysponuje bardzo niskim dochodem, którego wysokość z całą pewnością nie jest w stanie pokryć wymaganych kosztów sądowych oraz usług fachowego pełnomocnika. Dodania przy tym wymaga, że wniosek strony o zwolnienie od kosztów sądowych w części dotyczącej wpisu od skargi został prawomocnie rozstrzygnięty postanowieniem referendarza sądowego z dnia 26 kwietnia 2017 r. zwalniającym stronę z tego obowiązku. Z tego względu niedopuszczalnym było ponowne przyznanie prawa pomocy w tym zakresie. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie.