I SA/Lu 160/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Kwiatek po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych w pomniejszonej wysokości na 2006 r. p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. Skarżąca K. K. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] w przedmiocie przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych w pomniejszonej wysokości na 2006 r. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 kwietnia 2009 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi z dnia 26 lutego 2008 r. poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do usunięcia braków zostało doręczone skarżącej w sposób prawem przewidziany w dniu 5 maja 2009 r. (potwierdzenie odbioru k. 12 akt sądowych). Do dnia dzisiejszego K. K. nie ustosunkowała się w żaden sposób do wezwania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 215 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. W związku z tym, iż niewskazanie wysokości spornej kwoty uniemożliwiło nadanie prawidłowego biegu sprawie, skarżąca została wezwana, w trybie art. 49 § 1 tej ustawy, do uzupełnienia powyższego braku formalnego skargi. Jak wskazano powyżej, strona braku formalnego skargi nie uzupełniła. Tym samym biorąc pod uwagę, dyspozycję art. 58 § 1 pkt 3 prawa o postępowaniu przez sądami administracyjnymi, stanowiącą, iż Sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono braków formalnych skargi – należało orzec jak w sentencji.