I SA/Lu 164/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Czajecka-Szpringer po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. postanawia odrzucić skargę. Zarządzeniem z dnia 12 marca 2013 r. skarżący Ł. S., wezwany został do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...]. Wezwanie zawierało pouczenie, że opłatę należy uiścić w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przedmiotowe wezwanie doręczone zostało w dniu 18 marca 2013 r., do rąk dorosłego domownika Ł. S., lecz pozostało bezskuteczne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Przepis art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270) – dalej p.p.s.a., stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata oraz że w tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Stosownie przy tym do powołanego § 3 art. 220 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Zgodnie z art. 72 § 1 p.p.s.a. jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było - administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma. Jak wskazano wyżej, wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi zostało doręczone dorosłemu domownikowi tj. teściowi skarżącego w dniu 18 marca 2013 r., zatem siedmiodniowy termin przysługujący stronie na uiszczenie wpisu upłynął z dniem 25 marca 2013 r. Wpis sądowy nie został uiszczony. Wobec powyższego, skoro - pomimo prawidłowego wezwania - strona nie uiściła należnej opłaty od skargi należało ją odrzucić na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.