I SA/Lu 169/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Szarewicz - Iwaniuk po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2005r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej byłego wspólnika za zaległości podatkowe s. c. ,, A ’’ w podatku od towarów i usług za miesiące: kwiecień i sierpień 2002r. postanawia: - odrzucić skargę W dniu 13 kwietnia 2005r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga R.B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie przeniesienia odpowiedzialności na Panią R. B. za zaległości podatkowe Spółki Cywilnej ,,A’’ w podatku od towarów i usług za miesiące kwiecień i sierpień 2002r. w łącznej kwocie 988 zł wraz z należnymi odsetkami za zwłokę od tych zaległości w wys. 318,60 zł. Pismem z dnia 5 maja 2005r. Sąd wezwał pełnomocnika R. B. – A. B. – do uiszczenia wpisu sądowego od przedmiotowej skargi, w kwocie 500zł, w terminie siedmiu od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone w sposób prawidłowy i odebrane przez R. B. w dniu 10 maja 2005r. Wpis od skargi nie został uiszczony. Rozpatrując sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr153, poz.1270 z późn. zm/ Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania a w przypadku skargi pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Jak wskazano na wstępie skarżąca otrzymała wezwanie do uiszczenia wpisu w dniu 10 maja 2005r. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 17 maja 2005r. i jak wynika z akt sprawy do dnia 17 maja 2005r. nie został uiszczony. Wobec powyższego i na podstawie art. 220 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – należało orzec jak w sentencji.