I SA/Lu 169/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Szarewicz - Iwaniuk po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia wysokości stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia umorzyć postępowanie sądowe. Uzasadnienie. Wojewoda wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie za pośrednictwem właściwego organu skargę na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia wysokości stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Kwestionował w przedstawionej kalkulacji kosztów, doliczoną rezerwę nieściągalności. W dniu 22 marca 2013 r., Wojewoda złożył pismo procesowe w którym cofnął skargę na powyższą uchwałę, uzasadniając, iż w dniu [...] marca 2013r., Rada Miasta podjęła uchwałę Nr XXVII/310/2013 w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia wysokości stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, uiszczanej przez właścicieli nieruchomości zamieszkałych, położonych na terenie miasta Z., na mocy której uchyliła uchwałę z dnia [...], będącą przedmiotem skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę, zaś cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu cofnięcie skargi w niniejszej sprawie jest dopuszczalne, bowiem nie zachodzą negatywne przesłanki dopuszczalności cofnięcia skargi określone w powołanym wyżej przepisie. Mając na uwadze powyższe w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a., wobec skutecznego cofnięcia skargi przez Wojewodę, należało umorzyć postępowanie sądowe.