I SA/Lu 17/16
PostanowienieWSA w Lublinie2016-02-18
Skład orzekający: Krystyna Czajecka-Szpringer
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga do sądu administracyjnego na postanowienie organu pierwszej instancji, od którego służy zażalenie, jest dopuszczalna przed wyczerpaniem środków zaskarżenia?Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego na postanowienie organu pierwszej instancji, od którego służy zażalenie, jest niedopuszczalna, jeśli nie zostało ono jeszcze rozpatrzone przez organ drugiej instancji. Strona powinna zaskarżyć ostateczne postanowienie organu drugiej instancji, a nie postanowienie organu pierwszej instancji, które nie stało się jeszcze ostateczne.Stan faktyczny
Strona skarżyła postanowienie Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego o umorzeniu postępowania egzekucyjnego. Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia na to postanowienie. Strona złożyła pismo do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, które zostało potraktowane jako skarga. Sąd wezwał stronę do uzupełnienia braków formalnych skargi, a następnie postanowił odrzucić skargę.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Czajecka-Szpringer po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. P. na postanowienie Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia odrzucić skargę.
Postanowieniem z dnia [...], Naczelnik Trzeciego Urzędu Skarbowego umorzył postępowanie egzekucyjne prowadzone wobec majątku zobowiązanego "A" spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji w L.
Na powyższe postanowienie strona wniosła zażalenie.
Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...] stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego z dnia [...].
Pismem z dnia 11 grudnia 2015 r. strona złożyła pismo adresowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej o ponowne rozpatrzenie sprawy wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu.
W odpowiedzi na powyższe pismo Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi.
Skarżąca w odpowiedzi na wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie daty zaskarżonego aktu Dyrektora Izby Skarbowej (decyzji, postanowienia lub innego aktu) lub zaskarżonej czynności wyjaśniła, iż zaskarża postanowienie z dnia [...] dotyczące umorzenia postępowania egzekucyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
W myśl art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Zaskarżone do sądu postanowienie Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego z dnia [...], wydane w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego jest postanowieniem wydanym w I instancji.
Od takiego postanowienia służy zażalenie. Nie można wnieść od niego skargi do sądu administracyjnego, ponieważ sprawa nie została jeszcze zakończona na drodze administracyjnej.
Jak zauważył Dyrektor Izby Skarbowej skarżąca skorzystała z przysługujących jej środków zaskarżenia. Dyrektor Izby Skarbowej wydał postanowienie z [...], w którym stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. To właśnie postanowienie z [...] jest ostatecznym rozstrzygnięciem w sprawie i to ono powinno być przedmiotem skargi do sądu.
Skarga do sądu administracyjnego na postanowienie nieostateczne jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło