I SA/Lu 170/22

PostanowienieWSA w Lublinie2022-05-12

Skład orzekający: Sędzia WSA Andrzej Niezgoda

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona po terminie i niepodpisana przez uprawniony podmiot, którego status prawny uległ zmianie w trakcie postępowania, podlega odrzuceniu?
Ratio decidendi
Sąd odrzucił skargę, ponieważ została ona wniesiona po upływie ustawowego terminu. Ponadto, skarga nie spełniała wymogów formalnych, gdyż nie została podpisana przez uprawniony podmiot, a pełnomocnik nie przedstawił stosownego umocowania. Spółka, która pierwotnie wniosła skargę, została wykreślona z Krajowego Rejestru Sądowego przed wniesieniem skargi, co skutkowało brakiem możliwości jej prawidłowego reprezentowania i podpisania.
Stan faktyczny
Spółka z o.o. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie w przedmiocie kary pieniężnej. Decyzja została doręczona pełnomocnikowi spółki. Pełnomocnik spółki został wezwany do przedłożenia pełnomocnictwa procesowego i dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony (odpis KRS), ponieważ nie zostały one załączone do skargi. Pełnomocnik poinformował o wykreśleniu spółki z Krajowego Rejestru Sądowego. W związku z nieuzupełnieniem braków formalnych, sąd pominął udział pełnomocnika i odrzucił skargę.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Niezgoda po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. spółki z ograniczona odpowiedzialnością w B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 17 grudnia 2021 r. nr 0601-IOA.4246.22.2021 w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: odrzucić skargę. W dniu 4 marca 2022 r. (datownik na kopercie k.7) S. Sp. z o.o. w B. (dalej: Spółka), wniosła do tutejszego Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 17 grudnia 2021 r. w przedmiocie kary pieniężnej . Jak wynika z akt sprawy decyzję z 17 grudnia 2021 r. doręczono pełnomocnikowi Spółki w dniu 3 stycznia 2022 r. (k.201 akt podatkowych) w trybie art. 150 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540 ze zm., dalej: "O.p."). Mając na względzie termin doręczenia decyzji i datę złożenia skargi organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie. Niezależnie od powyższego zauważyć trzeba, że skarga została podpisana przez adwokata P. W., wobec czego został on wezwany do nadesłania stosownego pełnomocnictwa procesowego (mimo, iż pod skargą pełnomocnictwo wymieniono jako jeden z załączników, faktycznie nie załączono go do skargi), pełnomocnik Spółki został wezwany również do wskazania nr KRS Spółki i złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (odpis KRS lub informacja odpowiadająca odpisowi aktualnemu z rejestru przedsiębiorców KRS) - pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zawierało pouczenie, że braki formalne skargi należy usunąć w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Doręczono je na adres kancelarii pełnomocnika 11 kwietnia 2022 r. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi pełnomocnik Spółki poinformował (pismo z 14 kwietnia 2022 r. k. 19) o wykreśleniu z dniem 22 lutego 2022 r. (prawidłowo: 25 lutego 2022 r.) Spółki z Krajowego Rejestru Sądowego. W związku z nieuzupełnieniem braków pełnomocnictwa przez adwokata, tutejszy sąd pominął jego udział w sprawie jako pełnomocnika strony i dokonane przez niego czynności w sprawie (zarządzenie z 12 maja 2022 r.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: I. Zgodnie z art. 53 ( 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) - skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Nie ma wątpliwości, że skoro zaskarżoną decyzję organ doręczył stronie w sposób prawem przewidziany 3 stycznia 2022 r., to 30-dniowy termin jaki przysługiwał stronie na wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a., upłynął w dniu 2 lutego 2022 r. Oznacza to, że skarga sporządzona i wniesiona 4 marca 2022 r. jest skargą wniesioną po terminie. Artykuł 58 ( 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowi, iż sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. II.Jednym z wymogów formalnych skargi jako pisma procesowego, na podstawie przepisu art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., jest obowiązek jej podpisania przez stronę lub jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Ponadto, jeżeli skargę wnosi podmiot podlegający rejestracji w Krajowym Rejestrze Sądowym to w celu udokumentowania należytej reprezentacji strony skarżącej zobowiązany jest do przedłożenia dokumentu, z którego wynikałoby to umocowanie. Powszechnie przyjmuje się w praktyce sądowej, że dokumentem tym jest odpis KRS. Nie uzupełnienie braków formalnych skargi uniemożliwiło nadanie sprawie dalszego biegu. Zgodnie zaś z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni. Natomiast stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuci skargę, gdy w wyznaczonym przez przewodniczącego terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. W sprawie z uwagi na nienadesłanie stosownego pełnomocnictwa, Sąd pominął udział pełnomocnika w sprawie niniejszej, przy czym Sąd nie wzywał Spółki do podpisania skargi, z uwagi na okoliczność, iż z dniem 25 lutego 2022 r. Spółka została wykreślona z Krajowego Rejestru Sądowego, co wynika z ogólnodostępnej informacji z KRS, przy czym wykreślenie uprawomocniło się 5 kwietnia 2022 r. Spółka została rozwiązana przez przeprowadzenia likwidacji. W przedmiotowej sprawie skarżąca wniosła zatem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę niepodpisaną. W konsekwencji powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło