I SA/Lu 177/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Kwiatek po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego za 2008 rok - w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji - p o s t a n a w i a - - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji do dnia wydania wyroku w sprawie niniejszej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie . W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego za 2008 r., B. O. wniosła także o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Strona argumentowała, iż wykonanie zaskarżonej decyzji, spowoduje wyrządzenie znacznej szkody w postaci pozbawienia jej i męża środków utrzymania. Podała, że ich jedynym źródłem utrzymania jest jej emerytura (1.319,64 zł). Mąż otrzymywał rentę do 1 stycznia 2010 r., lecz obecnie utracił prawo do renty pozostaje na jej utrzymaniu. Z tej kwoty małżonkowie opłacają czynsz, koszty utrzymania i leczenia oraz spłacają kredyt zaciągnięty na bieżące potrzeby przed dwoma laty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm./ wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże – jak wynika z § 3 tego artykułu - na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w §1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków /z wyjątkiem niemającym zastosowania w przedmiotowej sprawie/, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania; dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy. Kryterium ocenne zawarte w cytowanym przepisie nie zostało wprawdzie zdefiniowane przez ustawodawcę, jednakże przyjmuje się, iż chodzi o taką szkodę /majątkową, a także niemajątkową/, która nie będzie mogła być wynagrodzona poprzez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Zdaniem Sądu, powołane przez skarżącą okoliczności dają podstawę do przyjęcia, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Kwota świadczenia emerytalnego wnioskodawczyni, z którego utrzymują się oboje małżonkowie jest niska, zważywszy dodatkowo, iż ponoszą oni znaczne (w kontekście wielkości budżetu, którym dysponują) wydatki na leki i leczenie. Jakiekolwiek dodatkowe obciążenie ich dochodów w postaci rat egzekucyjnych mogłoby spowodować znaczną szkodę w postaci pozbawienia koniecznych środków utrzymania B. O. i jej męża. Wobec powyższego, na podstawie art.61 § 3 i 5 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak na wstępie.